Home Theater Center
مرکز بررسی سیستم های صوتی و تصویری

فیلم های Blu-ray

Hacksaw Ridge Blu_ray Review

Hacksaw Ridge Blu_rayHacksaw Ridge Blu_ray Review

 این اولین بررسی فیلمی بروی بلوری با صدای دالبی ادموس در این سایت و شاید اینترنت فارسی هست, پیش از این هم نسخه های زیادی با صدای دالبی ادموس مورد بررسی قرار دادم, که به دلیل نداشتن سیستم ادموس, بروی پیکربندی 7.1 بررسی کردم. مثل همیشه بدون این که به بخش هنری فیلم کاری داشته باشیم, بریم ببینم "Hacksaw Ridge" در صدا و تصویر چی برای گفتن دارد.

کامپوننت های تست:

نمایشگر سامسونگ 4K HDR

پری آمپلی فایر یاماها CX-A5100

پاور آمپلی فایر یاماها  MX-A5000

بلوری پلیر OPPO UDP 203

بلندگوهای اصلی و مرکز فوکال الکترا

بلندگوهای ساراند فوکال سری 800

بلندگوهای سقفی فوکال

ساب ووفر SVS PB13-Ultra

کابل های بلندگو  AudioQuest

کابل های AudioQuest HDMI  سری Pearl

 مدتی هست که کابل HDMI 2.0 از برند فوق محبوب من AudioQuest سری Pearl در مدار دارم, یک کابل های اند فوق العاده با Neutrality بی نظیر که از مهم ترین  شاخص های یک کابل رفرنس بحساب میاد. درست مثل کابل Wireworld  وفادار و سریع است. این کابل به یک هفته کارکرد نیاز داره تا کاملا "Break-in" بشه. مطلب "دوره گذرا در كابل" مطالعه کنید.

تصویر:

مراحل DI (Digital intermediate) فیلم زیر نظر کارگردان "مل گیبسون" انجام شده است, و نتیجه بنظر من کار تمیزی شده, تصویر این فیلم بی نقص نیست, اما ضعیف هم نیست, در نسخه ی U.S فیلم شاهد یک تصویر شسته رفته هستیم که کارگردان نخواسته با برجسته کردن یکسری از شاخص های تصویر مثل فیلترهای عجیب و غریب رنگ و گرینی کردن سکانس های جنگی بار دراماتیک فیلم بالا ببره... و در طول فیلم تماشاچی ویدئوفایل بیشتر از خود فیلم درگیر این باشه که اگر این فیلتر بروی این سکانس نبود, چقدر تصویر قشنگ تر میشد, و یا اگر این میزان گرین دونه درشت تصویر تا این حد کثیف نمی کرد من بافت زیباتری از فیلم میدیدم, و...!

Hacksaw Ridge بروی بلوری تصویر بسیار تمیزی داره, عاری از گرین و نویز دیجیتال, فقط در سکانس داخل کلیسا کمی نویز دیجیتال در بخش های تاریک تصویر وجود داره که اصلا محسوس و اذیت کننده نیست. میانگین حجم بیت ریت تصویر بین 28 تا 30 مگابیت در ثانیه هست, که برای سکانس های اگشن فیلم میزان نسبتاً قابل قبولی بحساب میاد, فیلم در نسخه ی خانگی بسیار دقیق فشرده سازی شده, کنترل بیت ریت متغییر VBR یا Variable Bit Rate بسیار در حفظ کیفیت تصویر در سکانس های سنگین که حجم زیادی از تصویر متحرکت هست و پردازش بروی پیکس های زیادی انجام میشه مهم است. بسیاری از فیلم ها به دلیل عدم کنترل دقیق در فرآیند فشرده سازی و VBR ضعیف کیفیت و وضوح تصویر مخصوصاً در سکانس های شلوغ از دست میدن! اما در نسخه ی بلوری و 4K بلوری این فیلم کار بسیار تمیز و دقیق انجام شده است.

یکی از نکات بسیار جذاب در این فیلم وضوح و بافت بسیار دقیق و برجسته سوژه هاست, بافت پارچه و پوست درخشان نمایش داده میشه, این میزان از وضوح در نسخه ی 4K HDR همراه میشه با کنتراست و عمق رنگ عالی که لذت دیدن این میزان از جزئیات تصویر به اوج میرسونه.

رنگ در نیمه ی اول فیلم کمی گرم و درخشان هست, که با توجه به فضای فیلم بنظرم کاملا جذاب و لازم بود, در نیمه ی دوم و شروع سکانس های جنگی هم به هیچ عنوان از شدت کروما (chroma ) رنگ کم نمیشه, و ولیو (value ) رنگ حفظ میشه, فقط رنگ ها به درجه نرمال نزدیک تر میشن, بنظرم رنگ در تاثیرگذار بودن صحنه های که اجزای بدن سربازها در اثر برخورد گلوله های کالیبر بالا و انفجار ها از هم جدا میشه بسیار زیاد تاثیرگذار است.

در تصویر این فیلم دوست داشتم در سکانس های شب کمی عمق سیاهی بیشتری میدیدم! میزان کنتراست سکانس های شب بد نبود, اما میتونست بهتر و عمیق تر باشه, مخصوصاً در نسخه بلوری عادی بیشتر نیاز به سیاهی عمیق تر احساس میشه, اما باز هم تاکید می کنم این میزان از کنتراست و عمق سیاهی حتی در نسخه عادی بلوری اصلا اذیت کننده نیست. در نسخه ی 4K به دلیل تصویر HDR این مشکل تا حد زیادی برطرف شده است, اما باز هم میتونست بهتر از این باشه. در کل تصویر در نسخه ی خانگی فیلم Hacksaw Ridge تقریباً بی نقص و در بسیاری از مواردی که بهش اشاره شد لذت بخش است.


تبلیغات: مجموعه آکوستیک عرضه کننده محصولات صدا و تصویر های فای و های اند در ایران...


صدا:

جذاب ترین بخش از نسخه ای خانگی Hacksaw Ridge صداست, یکی از بهترین های Dolby Atmos با پیکربندی 7.1.4 که جایزه اسکار بهترین میکس صدارو برای آقای "Kevin O'Connell" به همراه داشت, هنوز هم وقتی Hacksaw Ridge در ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ی تطبیقی با Thirteen Hours قرار میدم, نمی تونم یکی را بهتر بدونم! و میگم 13Hours یا Hacksaw Ridge

 اولین شوک در اولین شکیک مستقیم نیروهای ژاپنی به سربازان آمریکایی دریافت می کنید, زوزه گلوله ها از ساراند های پشتی وارد ساراندهای کناری میشن و کنار گوش بیننده وارد یکی از کانال های اصلی جلوی میشن صدا در اولین لحظات درگیری شوک کننده ست, همزمان با صدای شلیک ها, انفجار خمپاره ها شروع میشه و پاشیده شدن خاک و سنگ به هوا و اینجاست که چهار کانال سقفی وارد مدار میشن, تیکه های شن و سنگ پاشیده میشه به سمت سقف و سپس به پایین ریخته میشن, بلعکس اکثر فیلم های که بروی پیکربندی دالبی ادموس شنیدم, در این فیلم هر چهار کانال سقفی جدا فعال هستن, فوق العاده کانالیزه و افکتیو صدا در هر چهار کانال مستقل فعال هست.

دیالوگ درخشان شنیده میشه, در اوج درگیری ها جزئیات گفتگوهای واضح و کاملا جدا از کانال مرکز شنیده میشه, در هیچ لحظه ای احساس ضعیف یا عقب بودن صدای دیالوگ ندارید.

موزیک متن مخصوصاٌ در اواخر فیلم بر جریان افکت های جنگی و دیالوگ ها قالب هست و حس ارکسترال کاملا منتقل می کند.

 نکته مهم در تعریف درست صدای ساراند, اتقال حال و هوای صحنه در پشت دوربین هست, من باید ماجراهای خارج از کادر تصویر توسط کانال های ساراند متوجه بشم, کاری که در Hacksaw Ridge عالی انجام میشه, من صدای یک شلیک از فاصله های دور در ساراند ها می شنوم, صدا به من نزدیک میشه و سپس برخورد یا انفجار صورت میگیره, ساراند ها تنها یک صدای پیرامونی و لحظه ای نیستن, صدای ساراند کامل بخشی از داستان و اتفاقات خارج از کادر هست.

در این فیلم سه لایه صدا داریم, بخش ساراندها, کانال های سقفی و کانال های جلو, هر یک از این سه بخش در سکانس های جنگی جداگانه فعال هستن و حس و حال میدان جنگ روایت میکنن, جریان افکت ها فوق العاده سریع است و تقریباً هیچ افکتی از لحظه آغاز تا پایان در بین کانال ها گم نمی کنید, صدای گلوله ها از عمق کانال های ساراند شنیده میشن و زوزه کشان از بالای سر عبور میکنن, در همان لحظه یک انفجار و پاشیده شدن سنگ و خاک به سمت تماشاچی, زمانی که یک انفجار صورت میگیره مثل یک شکوفه صدا از سطح زمین باز میشه و میاد بالا و با جریان شدید به سقف سالن پاشیده میشه, بی نظیره فقط باید بشنوید تا درک کنید.

کانال LFE در این فیلم ویرانگره, اصلا نمیشه تصویر کرد این حجم و دقت فرکانس های پایین بشه با ساب ووفرهای الکی که من بهشون میگم سوپر ووفر تجربه کرد, این فیلم در برای سالن IMAX ساخته شده است. اگر هم در سیستم سینمای خانگی های اند و در بهترین حالت صدارو می شنوید فقط بخشی از کیفیت های صوتی این کار می تونید تجربه کنید.....همین.

افکت شلیک اسلحه های آتش زا انگار که برای کانال های سقفی طراحی شدن, حرکت شعله های آتش از بالای سر به حدی افکتیو و قوی هست که میشه گرمای آتش هم احساس کرد.

دو صحنه و دو جریان صدا در این فیلم مبهوت کننده است, و این دو سکانس مربوط به انفجار سنگرهای ژاپنی هاست. صدای انفجار اولین سنگر ژاپنی ها بنظرم حتی درخشان تر از دومی بود, از لحظه ی شلیک آرپیچی و صدای زوزه گلوله تا لحظه ی برخورد نمیشه توصیف کرد که چقدر جذاب و خیره کننده ست, شاهد یک انفجار دو مرحله ی هستیم, ابتدا انفجار گلوله آرپیجی و بعد انفجار مهمات داخل سنگر و انفجار نهایی سنگر... نمی تونم بگم تا این لحظه چند بار این صحنه تست کردم! این صدا به حدی کشنده جذابه که میشه تا ابد شنیدش و ازش لذت برد, روی وولوم 3/4 دیافراگم ساب ووفر SVS بیش از 10 سانت حرکت پیستونی داره, یک افکت بم سنگین که از زیر زمین شروع میشه و بیننده صدارو از کف سالن حس میکنه و بعد افکت انفجار به سطح میاد و شکوفه میزنه و صدا وارد کانال های اصلی میشه, و در ادامه هزارن تکه ی سنگ و خاک به هوا پرتاب میشه و صدا میره در کانال های سقفی, میشه ریزش سنگ و خاک از کانال های سقفی به پایین شنید, جالب تر این که صدا برای هر چهار کانال سقفی کانالیزه شده است, و همزمان بخش زیادی از تکه های کلوخ پرتاب میشه به سمت دوربین و صدا میره در چهار کانال ساراند,از لحظه ی شلیک تا انفجار کامل دقیقاً 5 ثانیه فقط جریان شدید افکت می شنوید, یکی از درخشان ترین زمان های که تا به امروز در صدای سینمایی تجربه کردم همین سکانس هست.

اگر سکانس پایانی فیلم که نیروهای آمریکایی به تونل مخفی ژاپنی ها حمله کردن, با موزیک متن سنگین و قالب بر جریان افکت های انفجار تونل و حرکت آتش از بالای سر سربازها خراب نمی شد! من به صدای این فیلم مثل "Lone Survivor" تاج طلایی میدادم, اما سکانس پایانی فیلم (در بخش صدا) برای من اصلا جذاب نبود. من امتیاز کامل در بخش صدا به این فیلم میدم و اعتقاد دارم نسخه ی بلوری این فیلم برای دموی سیستم های درست و حسابی سینمایی از درخشان ترین هاست, اما بر این باورم که صدا و تصویری از من تاج طلایی می گیره که از ابتدا تا انتهای فیلم بتونه من Involve کنه, اما در سکانس پایانی نبرد در Hacksaw Ridge من داشتم حرس میخوردم که این حجم از موزیک لازم نبود, من دوست دارم جریان شدید افکت هارو بشنوم اما این موزیک بود که شنیده میشد! با این حال این فیلم از 5 ستاره های درجه یک در صداست و برای تست و دموهای سینمایی از بهترین ها بحساب میاد و بی شک هر بار که این فیلم تست کنید, هیجان واقعی صدای سینمایی تجربه خواهید کرد.

 ستاره تصویر

 صدا

حتی دیسک های دمو...!

TransformersTransformers 2

این روزها حسابی سرگرم تست سیستم سینمایی جدیدم هستم, پروسسور جدید یاماها "CX-A5100" حسابی من درگیر خودش کرده, دوتا چیب 32 بیتی ESS واقعاً بی نظیر هوشمندانه کار میکنن...! بیشتر از این که از کیفیت صوتی خارق العاده این پروسسور تعجب کنم, از پردازش هوشمندانه و فوق العاده دقیق ESS ES9016 تعجب کردم و تاحت تاثیر قرار گرفتم, نمونه این صدارو در هیچ سیستم سینمایی نشنیده بودم! فوق العادست.

تست های سینمایی نیاز به فیلم ها و دموهای مناسب هم داره, من یه مجموعه نسبتاً متنوع از دیسک های دمو دالبی و دی تی اس از دوران دی وی دی تا HD-DVD و بلوری دارم. به هرحال نمیشه بدون تست های متنوع و به دفعات زیاد تجربه ای هم کسب کرد.

DEMODEMO 2


تبلیغات: مجموعه آکوستیک نماینده رسمی بلندگوی Mission انگلستان در ایران...


این دیسک ها در دوران دی وی دی خیلی خوب جواب میدادن, مخصوصاً دیسک های تست dts فوق العاده بودن, هنوز هم وقتی تستشون می کنم لذت می برم. برای من خاطرات بیست سال سرکله زدن با تجهیزات صوتی و تصویری هستن. کم کم که دموهای بلوری بیشتر شدن و من نسخه های دمو با نسخه اصلی فیلم مقایسه تطبیقی می کردم, مهم ترین نکته منفی که در نسخه های دمو مشخص بود, ضعف صدا در مقایسه با نسخه اصلی بود! هرچی هم که فیلم صدای پیچیده تری داشت این تفاوت و ضعف در نسخه های دمو محسوس تر بود. با اضافه شدن فرمت صدای Dolby Atmos و dts-X این ضعف صدا به اوج خودش رسید! به حدی که در این مدت کوتاه که دارم صدای دالبی ادموس و dts-X در خونه تجربه می کنم, بیشتر به این ضعف دیسک های دمو پی بردم.

امروز هم که داشتم دموی دالبی ادموس تست می کردم کلیپ فیلم Transformers: Age of Extinction و تفاوت بین نسخه دمو با نسخه اصلی فیلم به شکل عجیبی زیاد بود. در بررسی قسمت چهارم ترانسفورمرز گفتم که این فیلم صدای بدی داره, هنوز هم بر این باورم که نسخه ی خانگی این فیلم اصلاً خوب نیست و هیچ ربطی به سه نسخه قبلی مخصوصاً دومی و سومی نداره.

یکی از دلایلی که گفتم  پروسسور جدید یاماها فوق العاده هوشمند است در پردازش مجازی DTS Neo:X هست که میاد فرمت های دی تی اس 5.1 و 7.1 به صورت 11.1 کانال پردازش میکنه و این کار به شدت دقیق و جذاب انجام میده! به نوعی میتونم بگم صدای 5.1 و 7.1 دوباره سازی میکنه و انگار این صدا در استودیو آنالیز شده و به 11.1 کانال تقسیم شده است. یاماها در پردازش صدای دیجیتال استاده, درش شک نکنید.

یکی از محبوب ترین فیلم های تست DTS-HD MA من Transformers - Revenge of Fallen هست. یکی از بهترین های DTS-HD MA 5.1 همین فیلمه. امروز این فیلم در نسخه دموی بلوری dts با نسخه ی اصلی که مقایسه می کردم, ضعف صدا و حتی تصویر به شدت زیاد بود.

 ببینید در واقع دیسک های دمو هم نسخه های کپی بحساب میان, یه شرکتی میاد بخش های از فیلم که کپی رایت گرفته میبره داخل نرم افزار و جدا میکنه و کلی بلا که سر صدا و تصویر میاره.

مشکل دیسک های کپی یا همین دموها کانالیزه نبودن صداست, وضوح صدا نهایت 60 درصد از نسخه اصلی داره! بروی دالبی ادموس و dts-X صداها میرن توی هم و گنگ میشن, کانال LFE به شدت بهم میریزه و ترکیب میشه, صدا بین کانال های ساراند قطع میشه, و یهو از یک نقطه دیگه صدارو نداریم! کانال مرکز ضعیف میشه و میره عقب.باس در کل کانال ها گیج میشه و فقط یه لود سنگین شنیده میشه! فضاسازی در نسخه های دمو به شکل عجیبی کم میشه, و این مشکل بروی دموهای dts بیشتر هم به وجود میاد.

در بخش تصویر هم افت کیفیت زیادی داریم, خیلی از کلیپ های که بروی دیسک های دمو هستن, وضوح اصلی تمام اچ دی ندارن, فیلم های که گرینی هستن در کلیپ های دمو گرین کمتری دارن, گرین میره تو بافت تصویر, کنتراست رنگ در اکثر موارد کم میشه و تصویر سرد هست. و کلی ضعف های دیگه که باید تجربه کنید.

در کل این میخوام بگم که حتی دیسک های دمو هم افت کیفیت محسوسی در صدا و تصویر نسبت به نسخه ی اصلی دارن. پس دموها و تست هاتون با نسخه ی اصلی انجام بدید.

خوشبختانه بحث نسخه ی اورجینال و کپی و تفاوت هاش سالهاست در این سایت بسته شده و مخاطب های این سایت از نسخه های اورجینال فیلم و موزیک استفاده میکنن.

خوش باشید...و بیشتر و بیشتر تست کنید :)

Batman v Superman Blu_ray Review

بی شک فیلم بتمن در برابر سوپرمن یکی از مهم ترین فیلم های چند سال اخیر هالیوود بود. من به دلیل این که خیلی فیلم باز نیستم و اطلاعات فیلمی خیلی خوبی هم ندارم! اصلا وارد بحث در مورد خوب یا بد بودن این فیلم نمی شم, و مستقیم میرم تا ببینم فیلم در صدا و تصویر در نسخه بلوری چی برای گفتن دارد.

به دلیل ضعف های جدی در صدا و تصویر پلیر سامسونگ UBD-K8500  نسخه استاندارد فیلم بروی ابر بلوری پلیر OPPO 105D تست کردم, و در این بررسی  فقط اشاراتی به تفاوت های تصویر در نسخه استاندارد با 4K خواهم داشت.

تصویر: "بتمن در برابر سوپر من" در دو نسخه بلوری استاندارد و UHD تفاوت های قابل ملاحظه ای با هم دارد, و اصلا مثل بعضی از نسخه های 4K صرفاً برای پر کردن کاتالوگ کمپانی ها ریلیز نشده است. مهمترین تفاوت در نسخه استاندارد با 4K این فیلم کنتراست و عمق رنگ هاست, که در نسخه 4K HDR واقعاً چشم گیر و در صحنه های غیر قابل مقایسه با نسخه استاندارد است. در نسخه بلوری استاندارد فیلم شاهد تصویر خوبی هستیم, کنتراست قابل قبول در نیمه اول فیلم, و بسیار عالی در نیمه دوم و آخر فیلم, که این کنتراست عالی در نسخه 4K خیره کننده است. در نیمه اول فیلم شاهد تصویر نسبتاً سرد و با جزئیات قابل قبول هستیم, بافت پوست و پارچه خیلی برجسته نیست, اما ضعیف هم نیست. از نیمه دوم که فیلم وارد نبرد بین بتمن و سوپرمن میشه, کنتراست و عمق رنگ سیاه عالی است, جزئیات سوژه ها در عمق رنگ سیاه عالی هستن و حتی بهتر از سکانس های روشن فیلم دیده میشن. بنظرم در سکانس های تاریک فیلم به غیر از بخش پایانی که کاملا CGI است, جزئیات و کنتراست تصویر عالی است.

تصویر در نیمه اول فیلم کمی گرینی هست, که این گرین در بعضی از سکانس ها کمی دونه درشت میشه, اما از نیمه دوم فیلم گرین دونه درشتی نمیبینیم و بیشتر از کنتراست و عمق رنگ سیاه لذت میبیریم. در کل گرین کنترل شده ست و خیلی من اذیت نکرد.

بیشترین لذت از تصویر فیلم در نسخه استاندارد و 4K در نیمه دوم فیلم است, هرچی به پایان فیلم نزدیک میشیم تصویر کثیف تر و از میزان کنتراست و درخشش تصویر کم میشه! انگار می خواد بگه کارگردان فیلم "زک اسنایدر" است. کارگردانی که علاقه خاصی به گرینی بودن تصویر دارد. فیلم های مثل "300" و "Sucker Punch" مثال روشنی برای این علاقه هستن. سبک تصویر این فیلم هم در سکانس پایانی خیلی شبیه به فیلم 300 بود! البته فیلمی مثل "Man of Steel" از این کارگردان داریم, که در صدا و تصویر فوق العاده ست, حتماً توصیه می کنم این فیلم برای تست داشته باشید.

در کل تصویر در نسخه بلوری استاندارد و 4K فیلم "بتمن در برابر سوپرمن" دارای کنتراست رنگ عالی, عمق سیاهی بسیار عالی, جزئیات کامل و دقیق در سکانس تاریک و کمی گرینی است.

صدا در "بتمن در برابر سوپر من" بی شک از تصویر خیلی جذاب تر بود. نمی دونم چرا تا قبل از تست نسخه خانگی این فیلم احساس می کردم دوباره قراره با یک صدای Dolby TrueHD نچندان جذاب و به شدت کشدار و با دینامیک رنج پایین درست مثل فیلم "شوالیه تاریکی" طرف باشم! با این که این دو فیلم هیچ ربطی به هم ندارن, اما من این حس داشتم که این فیلم هم صدای خوبی نخواهد داشت! که خوشبختانه اشتباه می کردم. این فیلم با فرمت صدای Dolby Atmos یکی از خوب های این فرمت بحساب میاد, که البته من به علت مجهز نبودن سیستم سینماییم به پروسسور دالبی ادموس فیلم با صدای Dolby TrueHD 7.1 کانال تست کردم.

در بخش صدا هم باز باید به جذابیت بیشتر صدا در نیمه دوم فیلم اشاره کنم, در بخش صدا هم بیشترین لذت در نیمه دوم و تقابل بتمن با سوپرمن شنیده میشه, صدا بسیار خوب کانالیزه ست, و همانطور که من دوست دارم داستان فیلم در کانال های صدا و در بسیاری از صحنه ها قبل از دیده شدن شنیده میشه, افکت ها در چهار کانال صدا حضور دائمی دارن, و لحظه به لحظه همراه با تصویر به درک و انتقال هیجان اگشن فیلم به بیننده کمک میکنن. این خیلی مهم است که صدا در فیلم زنده باشه و همراه با اتفاقات فیلم همراه بیننده باشه, که در این فیلم همراه بسیار خوبی است.

یکی از شاخص های بسیار خوب صدا قدرت DSP صداست. مدتی بود منتظر فیلمی با این قدرت DSP بودم. جریان دست به دست افکت ها فوق العاده انجام میشه, عمق صدا در چهار گوشه سالن نمایش تا دو متر هم شنیده میشه, شما افکت های در فواصلی از کانال های صدا می شنوید که در واقع هیچ کانال ساراندی در آنچا وجود ندارد, مخصوصاً در کانال ساراند پشت که در ستاپ من 1 متر از کانال اصلی ساراند عقب تر نصب شده است, من احساس می کنم تا دو متر پشت سرم افکتی آزاد میشه! در کنارهای سالن هم من افکت های می شنوم, که فقط کار پردازش صداست و در واقع هیچ کانال صدای در اون ناحیه وجود ندارد. این قدرت پروسسور یاماها, ستاپ سینمایی من و صداگذاری فیلم است, که صدای با این میزان DSP بی نظیر یا بهتر بگم کم نظیر داریم. بهتر از این فیلم در پردازش صدا و عمق میدانی صدا در کنارهای سالن من در "Resident Evil: Extinction" تجربه کردم, واقعاً این فیلم یکی از بهترین های فرمت Dolby TrueHD و از بهترین های DSP است. افکت های در فاصله شاید بیشتر از 2 متر در کناره های سالن در این فیلم می شنوید که باورکردنی نیست در آن قسمت ها بلندگوی نصب نیست.

در این فیلم هم عمق صدا بیشتر در کانال های ساراند و به سمت سقف است, که هیچ ربطی هم به دالبی ادموس نداره, چون اصلا در فضای پیکربندی دالبی ادموس قرار ندارد, این حرکت صدا به سمت سقف کاملا با پردازش صدا انجام می شود. مخصوصاً در حرکت های کاراکتر سوپرمن به سمت آسمان میشه این قدرت DSP بهتر احساس کرد.

کانال LFE میتونست کمی تاثیرگذار تر شنیده بشه, جریان صدای فرکانس پایین کمی گرفته ست و اون میزان شفافیتی که من میخوام ندارد, فرکانس های پایین کمی خطی هستن و دینامیک لازم برای تاثیرگذار بودن به اندازه ای که من توقع دارم نداره! صدای فرکانس پایین به اندازه ای که من تاحد تاثیر قرار بده ضربه زننده نیست! و این تنها ضعف فیلم بحساب میاد.

 دیالوگ خوب شنیده میشه و از کانال مرکز جداست, در صحنه های اگشن اصلا از قدرتش کم نمیشه و در سنگین ترین لحظات سوار بر جریان افکت است.

موزیک متن فیلم عالی شنیده میشه, و به خوبی میتونه حس ارکستر به شنونده منتقل کنه, اصلا هم پوشانی در کل صدا احساس نمیشه و هرجا که موزیک باید تاثیرگذار باشه, به خوبی این کار انجام میده.

در نهایت نسخه بلوری Batman v Superman یکی از خوب های 2016 برای تست صدا و تصویر بود, و من این کار توصیه می کنم.

star تصویر

star صدا

Warcraft 4K Blu-ray Review

Warcraft 4K Blu-ray

warcraft 4k blu-ray inside

این پست اولین بررسی نسل جدید بلو_ری های 4K Ultra HD در سایت htcenter.ir است. 

من این فیلم در تست تصویر 4K با پلیر UBD-K8500 سامسونگ و در تست صدا با پلیر های اند پایونیر BDP-LX88 بررسی کردم. حداقل اگر برای تست تصویر 4K فعلا پلیر درست حسابی ندارم! میتونم صدارو در یک پلیر مورد تاییدم تست کنم. این سامسونگ واقعاً در اجرای صدا ضعیف هست, به شکل احمقانه ای ضعیف است. بی شک در اجرای تصویر هم به همین اندازه نسبت به یک Ultra HD پلیر درست و حسابی ضعیف است. (کلاً ضعیف است) منم این پلیر در یک حراجی که نماینده سامسونگ در "دبی مال" برگزار کرده بود خریدم, اگر میدونستم باید اینقدر برای پلیرهای مورد نظرم صبر کنم! حداقل اون روز پاناسونیک میخریدم!

وار کرفت در نسخه استاندارد بلوری تصویر بسیار ایده آل و رضایت بخشی داره, رنگ های گرم, بدون گرین و کنتراست ایده آل و در سکانس های حتی لذت بخش, جزئیات سوژه ها عالی هستن و دینامیک رنج تصویر در صحنه های تاریک و روشن برای من رضایت بخش بود. اما در نسخه 4K کمپانی "یونیورسال" واقعاً بی توجهی کرده, و یکی از کارهای ضعیف خودشو در قالب بلوری Ultra HD عرضه کرده است. امسال کارهای ضعیف دیگری هم مثل "San Andreas" هم داشتیم که هرچقدر در نسخه بلوری استاندارد در بخش تصویر خوب بودن, بروی فرمت 4K ناامید کننده ظاهر شد! البته باز سن آندریاس تصویر بهتری از وار کرف در نسخه 4K داشت.

وار کرفت در نسخه 4K تصویری با کنتراست پایین و حتی ضعیف تر از نسخه استاندارد دارد, عمق رنگ سیاه ناامید کننده, جزئیات تصویر بد و در کل دارای تصویر کسل کننده و میشه گفت عصاب خورد کنی است. انگار پیکسل ها در نسخه 4K توی هم حل شدن, و یک پرده نازک هم کشیده شده روی تصویر! بی شک اگر از طرفداران این فیلم هستید, من نسخه بلوری استاندارد این فیلم به شما پیشنهاد می کنم.

صدای Dolby Atmos در وار کرفت یکی از کارهای بسیار معمولی دالبی بحساب میاد, و اصلا مشخصه خاصی برای هیجانی کردن یکی مثل من نداره! صدای به شدت متمرکز در سه کانال اصلی, بی روح و غیر افکتیو که در بهترین سکانس های فیلم که شامل جلوه های صدرصد دیجیتالی میشه, شما احساس می کنید چهار کانال ساراند هم در پشت سرتون دارید! صدای دیالوگ فیلم نسبتاً خوب شنیده میشه, اما در این بخش هم آنچنان دینامیک بالایی نداره, ولی اذیت هم نمیکنه. کانال LFE نسبتاً خوب کار میکنه و لود یا ضعف خاصی درش شنیده نمیشه, بدون تاثیرگذاری خاصی فقط در مدار هست و سعی میکنه کمی هیجیان به صدا بده.

در کل کاملا مشخصه صدا و تصویر فیلم وار کرف در نسخه عادی و 4K نتونسه من هیجان زده کنه, و همین دلیلی هست که من چیز زیادی برای نوشتن ازش نداشته باشم.

 امسال نسخه های خیره کننده در Ultra HD بلوری ها داشتیم, فیلم های مثل Deadpool , Lucy , X-Men Apocalypse , Batman v Superman که همگی در کیفیت و مشخصات تصویر 4K HDR فوق العاده بودن, اما این وار کرفت اصلا حرفی برای گفتن نداشت.

تصویر 4K

صدا

Deadpool Blu-ray Review

 Deadpool Blu-ray

از نظر من "Deadpool" یکی از جذاب ترین و متفاوت ترین فیلم های سرگرم کننده کمپانی مارول امسال بود. شاید یکی از جذابیت های ددپول در این باشه که اولین فیلم اَبَر قهرمانی مارول با درجه سنی R است. واقعاً هم خسته شدیم از بس که ساخته های مارول "پاستوریزه" دیدیم! به هر حال با استقبالی که از این فیلم شد, مخصوصاً بخش اگشن و درجه سنی مخصوص بزرگسال آن فکر می کنم فیلم های اَبَر قهرمانی درست و حسابی بیشتری در آینده خواهیم دید. خیلی زود بریم ببینیم ددپول در صدا و تصویر چی برای گفتن دارد:

تجهیزات تست:

نمایشگر سامسونگ 

65HUC9990 Curved

پری آمپلی فایر یاماها

CX-A5000

پاور آمپلی فایر یاماها

MX-A5000

بلوری پلیر

OPPO 105D

مجموع کابل ها

Wireworld

مجموعه بلندگوها فوکال سری 800 و الکترا 1038

ساب ووفر

SVS PB13-Ultra

 تصویر در نسخه بلوری ددپول میتونست خوش رنگ و لعاب تر از اینی که هست باشه, این میزان استفاده از فیلترهای سرد برای فضای فانتزی فیلم لازم نبود! من دوست داشتم رنگ های گرم تر و با عمق سیاهی بیشتری میدیدم. تا کنتراستی که برای لذت بیشتر از دیدن تصویر در فضای ددپول لازم بود ببینم.

میزان جرئیات سوژه ها در نسخه عادی بلوری بسیار عالی است, بافت پارچه و پوست جزئیات کاملی مخصوصاً در نماهای بسته به بیننده نشان میده, از بهترین ها نیست اما رضایت بخش است. که حتما در نسخه 4K این میزان از جزئیات اگر در مراحل فشرده سازی خراب نشه! قطعاً بیشتر و برجسته تر هم خواهد بود.

در صحنه های اگشن فیلم که همراه میشه با تصاویر CGI گرین اذیت کننده ای ندارم و تقریباً تصویر کاملا تمیز است. در قسمت های داستانی فیلم یکم میزان گرین ها بیشتر میشه, که باز هم بسیار دونه ریز (این اصطلاح گرین دونه ریز از مهندس تقوی عزیز یاد گرفتم ) هستن و اصلا اذیت نمیکنن.

در کل تصویر فیلم ددپول اذیت کننده نیست, اما نمیشه هم خیلی ازش لذت برد, حتما اگر کنتراست و عمق رنگ قوی تری داشت بسیار بروی نمایشگر های درست و حسابی که درست هم "کالیبره" شده تصویر جذاب تر بود.

صدا: DTS-HD Master Audio 7.1

بی شک جذاب ترین بخش تست بلوری ددپول بروی سیستم های سینمایی همین بخش صداش هست. صدای DTS-HD در این فیلم در بین بهترین های وضوح صدا قرار خواهد گرفت و بی شک در بالای این جدول می ایستد. نمیتونم بگم این فیلم از لحاظ میکس و صدا گذاری در کلاس کارهای مثل "Lone Survivor" و "Transformers" و بسیاری دیگر از خوب های صدای سینمایی قرار داد, چرا که در این فیلم مثل ترانسفورمرز در کانال های صدا و مخصوصاً چهار کانال ساراند داستان گفته نمیشه, یکی دیگه از مثال های که میتونم بزنم نسخه بلوری "Super 8" هست. در ددپول در کانال های ساراند جریانی از  اتفاقات قبل از به تصویر کشیده شدن شنیده نمیشه و همه چیز لحظه ای است!

اما این لحظه ای بودن به حدی سریع و با DSP وحشتناک اجرا میشه که فقط میشه ازش لذت برد. اولین شوک صدا در ابتدایی فیلم و حرکت چهار ماشین از پشت سر شنیده میشه که دقیقاً هر ماشین برای یکی از چهار کانال ساراند برنامه ریزی شده است. ماشین ها هر کدوم به ترتیب از یکی از کانال های ساراند وارد تصویر میشه و میرن به کانال مرکز و این عالیه.

درخشان ترین بخش از صدای این فیلم در کانال مرکز است, قدرت و وضوح افکت ها, دیالوگ ها و موزیک در کانال مرکز بی نظیر است و به جرات میگم یکی از بهترین ها در کانال مرکز تا به امروز همین ددپول است. گفتگو و بخش های که شخصیت اصلی روایت میکنه قدرت و وضوح صدا عالیه, بی اندازه عالیه. در چند صحنه ابتدایی و انتهایی فیلم به جای افکت های ساختگی از تک نوازی "درام" استفاده شده که دقیقاً هم بروی کانال مرکز تنظیم شده است, بی نظیره و فقط باید تست کنید تا متوجه بشید من چی میگم.

یکی دیگه از بخش های بسیار خوب این فیلم در نسخه بلوری کانال LFE است, صدای باس به لطف فرمت dts به شدت تفکیک شده و تاثیرگذار است. نه خیلی لود سنگین الکی داریم که از جزئیات صدا کم کنه و ذهن هم خسته کنه و نه صدای فرکانس پایین ترکیب شده با دیگر افکت ها می شنویم. صدای کانال LFE در این فیلم کاملا کنترل شده, گاهی سنگین و گاهی ملایم  و به جا است.

بنظرم باز هم اوج جذابیت صدا در ددپول در سکانس درگیری ابتدایی فیلم است, در همین سکانس های اولیه چند شلیک فوق العاده داریم که من موج حرکت گلوله از پشت سرم تا کانال های اصلی احساس کردم, فیلم "Wanted" یادتون هست, موج حرکت گلوله میدیدیم؟ در این ددپول میشه این موج حس کرد, اینقدر که در Hand to Hand قوی کار شده, قشنگ احساس می کنید گلوله از کانال های ساراند شلیک میشه و میاد از جلوی چشم شما و از وسط سالن وارد یکی از کانال های اصلی جلو میشه! این هم در این فیلم عالیه. میتونم بگم در یک صحنه چیزی از حرکت گلوله ها در فیلم Lone Survivor کم نداشت. البته این کجا و آن کحا, Lone Survivor همچنان تنها فیلمی هست که من تا به امروز در صدا بهش تاج طلایی دادم.

در آخر من بلوری و یا نسخه UHD بلوری فیلم ددپول برای دموهای سینمایی مخصوصاً در صدا توصیه می کنم. ( اگر نسخه UHD تهیه کنید یک نسخه بلوری نرمال هم شامل میشه که فعلا برای پلیرهای رایج و به زودی برای پلیرهای UHD یک خرید ایده ال تر بحساب میاد )

تصویر

صدا

بررسی کوتاه بلوری فیلم 13 ساعت

13 Hours: The Secret Soldiers of Benghazi

داستان فیلم "۱۳ ساعت: سربازان مخفی بنغازی" داستان واقعی حمله به سفارت آمریکا در شهر بنغازی در لیبی است. که در ۱۱ سپتامبر سال 2012 اتفاق افتاده است. فیلم در سال 2016 و توسط مایکل بی ساخته شده است. من اصلا وارد داستان فیلم و شکل فیلم نامه نویسی این کار نمیشم, چرا که اصلا علاقه ای ندارم اینجا وارد بحث های سیاسی و غیره بشم, در این مطلب صرفاً نگاهی به صدا و تصویر این فیلم در نسخه بلوری دارم. الانم در یک سفر کاری شیراز هستم و در لابی هتل "چمران" نشستم تا این مطلب براتون بنویسم.

پیمان معادی هم به عنوان مترجم داخل سفارت در چند پلان خیلی کوتاه بازی کرده است, که البته اینقدر کوتاه هستن که اگر سر برگردونید متوجه حضورش نمیشید! به هر حال بازم دمش گرم که جلوی دوربین مایکل بی قرار گرفته.

تصویر فیلم کاملا با امضای مایکل بی کالیبره شده است, و به شدت بیننده به یاد فضای شروع فیلم بچه های بد 2 و قسمت اول ترانسفورمرز میندازه, مخصوصاً در  نیمه دوم فیلم که تماماً در شب هست این شباهت بیشتر هم میشه.

تصویر فیلم گرم و کمی گرینی است, اما این میزان گرین اصلا اذیت نمیکنه و کاملا دونه ریز و کنترل شده است.

جزئیات و دقت تصویر بروی سوژه ها نه خیلی بیرون زده ست و نه میزان جزئیاتی که بیننده از تصویر میخواد اینقدر کم هست که اذیت کنه. بافت پوست خیلی نرم و با جزئیات کافی است و نه بیشتر.

صدا در فیلم 13 ساعت با فرمت Dolby Atmos و توسط "گرگ راسل" بزرگ میکس شده است. مثل اکثر کارهای جدید گرگ راسل صدای فیلم در دو نسخه سینمایی و خانگی تنظیم شده است.

صدای این فیلم یکی از نکات اصلی هست که باعث شد من در موردش بنویسم و خرید نسخه اورجینال فیلم حتماً به شما توصیه کنم. سکانس های درگیری و حمله به سفارت بسیار مناسب دمو و تست های آموزشی برای شما علاقه مندان به سیستم های سینمایی است.

شاخص صدای فیلم موزیک متن و دیالوگ های بسیار قوی  است که خیلی خوب و جدا از بلندگوی مرکز و جلو شنیده میشن. حتی در اوج درگیری ها لایه صدای مرکز کاملا جلو و قوی شنیده می شود.

جریان افکت ها در نسخه خانگی فیلم لحظه ای و با DSP خوب و نه عالی اجرا می شود. همانطور که گفتم صدای فیلم بر اساس موزیک و دیالوگ های قوی طراحی شده است, که حال و هوای حماسی فیلم برای بیننده آمریکایی بیشتر میکنه.

جریان افکت ها در کانال های ساراند به اندازه و سر زمان تخلیه میشه, نه خیلی زیاد که بیننده درگیر کنه و نه اینقدر ضعیف که حباب DSP بشکنه.

 یک نکته خیلی جالب که حتماً نظرتون در صدای این فیلم جلب خواهد کرد, صدا سازی بسیار نزدیک و در مواردی از داخل اسلحه است, به عنوان مثال صدای شلیک RPG از داخل لوله و لحظه شلیک گلوله شنیده میشه. و از اون جالب تر صدای شلیک خمپاره ها ست که تا به حال این صدارو به این شکل و باز از داخل لوله به این شکل نشنیده بودم! شاید شاخص ترین نکته ای که در صدای این فیلم بشه بهش اشاره جدی کرد همین مورد باشد.

در آخر از این پست سوء استفاده می کنم و نسخه اورجینال فیلم های:

Star Wars The Force Awakens

Deadpool

Everest

Exodus

بهتون توصیه می کنم, این چهار عنوان شاخص های تست صدا و تصویری در کلاس رفرنس دارند.

خوش باشید

Jurassic World Blu-ray

تجربه تماشای دنیایی ژوراسیک یکی از بهترین های چند سال اخیر در سینمایی IMAX بود. در این مطلب هم زیاد نمیخوام نسخه بلوری فیلم تحلیل کنم, یا به داستان نداشته فیلم و یا بازی مضحک بازیگراش اشاره کنم.... به همین دلیل از ستاره ها و ایرادهای "الکی" من خبری نیست, اجازه میدم با خاطرات قسمت های قبل که اتفاقاً این آخری حسابی بهشون وفادار بود خوش بگذرونیم.

تصویر دنیایی ژوراسیک در نسخه خانگی همان کنتراست سیمایی داشت با این تفاوت که کمی گرینی شده! و کمی هم از جژئیات تصویر کم شده است! خوب میشه کم شدن جزئیات در نسخه بلوری به دلیل فشرده سازی بیش از حد تصویر از رزولوشن های 5K و حتی بیشتر به فول اچ دی قبول کرد. (در IMAX دیجیتال تصویر با رزولوشن 5K نمایش داده می شود) اما گرینی شدن تصویر کمی فقط کمی اذیت کننده بود, که باز میشه ازش گذشت. شاخص ترین نکته در تصویر دنیایی ژوراسیک کنتراست فوق العاده بالای تصویر است. تصویر فوق العاده درخشان, زنده و زیباست, شاید یکی از بهترین گزینه ها برای تماشا بروی پنل های OLED هم دنیایی ژوراسیک باشد.

اگر مثل من از خوره های قدیمی سیستم های سینمایی خانگی باشید, حتماً نسخه دی وی دی پارک ژوراسیک قسمت اول در آرشیو داشتید و یا هنوز مثل من دارید. یکی از مهم ترین نسخه های خانگی تست صدای dts در تاریخ نمایش خانگی همین فیلم است. و باز حتماً با سیستم صداگذاری این فیلم هم آشنا هستید؟ در نسخه های قدیمی حتی تا سال های 98-99 میلادی صدای ساراند بیشتر محیطی بود تا مثل امروزه اینقدر حقیقی که گاهی داستان فیلم قبل از نمایش در کانال های ساراند اتفاق می افتد. این صدای ساراندی که امروز می شنویم از نسخه دی وی دی فوق محبوب "Saving Private ryan"  وارد نمایش خانگی شد. تا قبل از این فیلم صدای 5.1 آنچنان نمی توانست به قول مهندس تقوی  "حسابی از خجالت سیستم صوتی شما در بیاد" مگه پارک ژوراسیک که اونم بیشتر به خاطر کانال LFE  و برخی لحظاتی که کانال های ساراند افکتی دریافت می کردن,که در آن زمان بی نظیر بود مطرح شد.

صدا در قسمت جدید فیلم هم به شدت وفادار به نسخه اولی است. از موزیک فیلم که فوق العاده حس و حال پارک ژوراسیک اولی براتون زنده میکنه تا روش میکس صدا دقیقاً همونی که در اولی بود. صدای اصلی فیلم در کانال های اصلی به ویژه مرکز شنیده میشه و فقط زمان های کانال های ساراند فعال میشن که بیننده از قبل آماده شنیدن افکتی در یکی از چهار کانال ساراند شده است. به جزء در چند مورد که آنچنان هم غیر منتظره نبود کانال های ساراند فقط به موزیک و حس سه بعدی بودن صدا کمک میکردن.

در دنیایی ژوراسیک فقط موزیک هست که شمارو به وجد میاره و حالتون حسابی خوب میکنه. لحظه ای که از پنجره اتاق بچه ها در هتل وارد دنیایی ژوراسیک میشم یکی از بهترین های که میشه روی پرده عظیم IMAX تجربش کرد, بی نظیره....این فیلم فقط برای پرده عریض ساخته شده و اصلا بروی نمایشگرهای فسقلی خانگی دیده نمیشه. صدای موزیک فیلم هم برای سیستم صدای IMAX تنظیم شده است. که در نمایش خانگی فقط نسیمی ازش شنیده میشه!

چند سکانس در فیلم هست که من خیلی دوسشون دارم, یکیش همون لحظه ورود به دنیایی ژوراسیک هست, و اون یکی سکانسی که یک کوسه سفید به خورد هیولای دریایی ما قبل تاریخی میدن, صدا هم در این سکانس واقعاً عالیه, از کانال فرکانس پایین تاثیرگذار تا پاشیده شدن آب به سمت تماشاچیان همگی عالی کار شده است. دوستش خواهید داشت.

 

دنیایی ژوراسیک باید دید و از جادوی سینمای هالیوود لذت برد. قول میدم به اندازه کافی هم از صدا و تصویر لذت خواهید برد. خوش بگذره....

San Andreas Blu-ray Review

سان آندریاس نام گسل بسیار عظیمی در آمریکای شمالی و خلیج کالیفرنیاست. این فیلم بر پایه زلزله ای 9.5 ریشتری در طول این گسل ساخته شده است. کارگردان فیلم "براد پیتون" متولد سال 1978 در آمریکاست. دقیقاً هم سن هستیم! قبل از این من از این کارگردان فیلم "سفر ۲: جزیره اسرارآمیز" دیده بودم. که اتفاقاً در اون فیلم هم "دواین جانسون" معروف به "راک" بازی می کرد. (ازش خوشم میاد) سان آندریاس یک تریلر بی نظیر و در بسیاری از موارد چندین لول بالاتر از دیگر ساخته چند سال اخیر هالیوود بحساب میاد. (از نظر من) به عنوان مثال سکانس رستوران بالای هتلی در شهر لس آنجلس است که بیننده شاهد 5 دقیقه تصویر برداری بدون کات "یک تِک" بی نظیر در سینمایی مدرن هالیوود است. از حرکت دوربین در آسمان و ورود از پنجره رستوران تا شروع زمین لرزه و تمام ویرانی ها تا حرکت به سمت پشت بام و در نهایت سقوط از طبقات هتل همگی بدون کات تصویر برداری شده است! این سکانس بی نظیره, بی نظیر.... شک نکنید اگر این فیلم یک کارگردان مطرح هالیوودی ساخته بود در طول سال هرچی جایزه مربوط به تصویربرداری بود تقدیمش میکردن.

اگر سیستم درست و حسابی سینمایی دارید نسخه بلوری این فیلم یکی از توصیه های جدی من بحساب میاد(خوشبختانه فیلم توسط شرکت وارنر ریلیز شده و در نسخه بلوری مربوط به آمریکا ریجن کد هم نداره) اما قبل از خرید بریم ببینیم نسخه بلوری فیلم در صدا و تصویر چی برای گفتن داره.

برای تست این فیلم بلوری پلیر پایونیر BDP-LX88 انتخاب کردم. هرچی باشه من از طرفداران جدی ویدئو پلیرهای پایونیر هستم و حتی اگر OPPO 105D هم در مدار داشته باشم, نمی تونم از پایونیر به سادگی بگذرم. دیگر کامپوننت ها هم که شامل فوکال, یاماها,SVS, سامسونگ و کابل های بلندگو و اچ دی ام ای WireWorld میشد.

تصویر سان آندریاس بروی بلوری اگر یکی از بهترین های سال نباشه, جزو کارهای بسیار خوب بحساب میاد. تصویر کنتراست بسیار خوبی داره و این کیفیت در تمام صحنه های روشن و تاریک حفظ میکنه. سایه ها بسیار خوب دیده میشن و در سکانس های تاریک شاهد جزئیات کامل در تصویر هستیم.

وضوح کلی تصویر بسیار خوبه, پوست و بافت اشیاء طبیعی و با جزئیات بالا دیده میشه اما در سکانس های CGI مثل تخریب ساختمان ها یکم جزئیات بیشتری دوست داشتم ببینم! اصلا بد یا حتی کم نبود, فقط احساس می کردم میشه در این تصاویر جزئیات بیشتری دید.

رنگ ها بسیار درخشان, طبیعی و بدون اشباع هستن, یکی از بهترین نکات مثبت تصویر این فیلم همین رنگ است که خیلی خوب کار شده است. بنظرم عدم استفاده از فیلترهای رنگ مسخره باعث شده تصویر اینقدر طبیعی و لذت بخش دیده بشه.

یکم نویز پشه ای و کمی گرین در طول فیلم همراه بیننده هست که خیلی اذیت کننده نیست و میشه نادیدشون گرفت.

حجم بیت ریت تصویر هم بین 19 تا 26 مگابیت و متوسط 22 متغیر بود که بسیار ایده ال بحساب میاد. در کل در نسخه خانگی بلوری سان آندریاس شاهد تصویر بسیار مطلوبی هستیم.

نسخه سه بعدی فیلم هم مثل اکثر نسخه های خانگی احمقانه و بی ارزش بود و حتی یک خط هم ارزش نوشتن نداشت.

صدا: Dolby Atmos و Dolby TrueHD 7.1

بی شک این فیلم یکی از بهترین ها در نسخه خانگی دالبی است. در اولین تست های که از این فیلم گرفتم باورم نمیشد این صدارو از دالبی می شنوم! نزدیک ترین فیلمی که من در Dolby TrueHD شنیدم, از Resident Evil: Extinction که نمیدونم چرا ازش ننوشتم! و Transformers- Dark of the Moon بوده. این اواخر هم از Terminator Genisys صدای دالبی خیلی خوبی شنیدم. و سان آندریاس هم یکی از خوب های دالبی بحساب میاد.

این فیلم انگار ساخته شده تا تفاوت های صدای دالبی ادموس به نمایش بزاره, اون هم با بهترین کیفیت های ممکن در ورژن خانگی این فرمت. و نه مثل Transformers: Age of Extinction که در نسخه خانگی یک دنیا با آنچه ازش در IMAX شنیدم فاصله داشت! شرمنده گرگ راسل عزیز! تو بودی که قسمت های قبلی ترانسفورمرز میکس کردی و همشون رفرنس های من در تست سیستم هستن. اما چهارمی واقعاً در نسخه خانگی بد بود! من یکی از طرفدارهای گرگ پی راسل بزرگ هستم, و در دفعاتی هم که سن اندریاس تست می کردم به این فکر می کردم که اگر این فیلم گرگ راسل میکس میکرد یه جور دیگه این کار انجام میداد. که خواهم گفت.

بیت ریت صدا در این فیلم فوق العاده بالاست, میانگین بین 7.5 تا 10 مگابیت بر ثانیه, در لحظاتی که نمایش بیت ریت فعال کردم تا 12 مگابیت هم بالا رفت که کمتر این میزان از بیت ریت در صدا دیده بودم! توجه کنید در دی وی دی حجم بیت ریت تصویر بین 4.5 تا 8 مگابیت متغیر است.حالا یکم کمتر یا بیشتر و در نسخه های سوپر بیت تا 10 مگابیت هم بیت ریت تصویر بالا میرفت. صدا هم که در نسخه دالبی 448 کیلوبایت و در dts استاندارد 754 کیلوبایت بود. در نسخه های سوپر بیت که همگی صدای دی تی اس داشتن حجم بیت ریت 1509 کیلوبایت بود که میشه 1.5 مگابیت که حجم بسیار بالای برای آن زمان بحساب میامد. اینجا ما داریم صحبت از 7.5 تا 12 مگابیت بر ثانیه در صدا می کنیم که برای صدا وحشتناک بالاست! 

صدا در بلوری سن آندریاس فوق العاده شفاف و کریستالی شنیده میشه و غیر قابل باور برای نسخه دالبی است!

افکت ها در حد خوبی کانالیزه هستن, گرد و خاک ناشی از تخریب ها به زیبایی در بین چهار کانال ساراند چرخش دارن. اجسام در پشت سر و بین کانال ها خرد میشن و به سمت هم پرتاب میشن. شعله های آتش از کانال های ساراند چرخشی حرکت میکنن که حس متفاوتی از صحنه به بیننده منتقل میکنن.

دیالوگ فوق العاده قوی شفاف و جلو شنیده میشه حتی در سکانس های اگشن که حجم موزیک و افکت ها بسیار سنگین و بالاست دیالوگ عالی شنیده میشه.

 موزیک متن فیلم بسیار ارکسترال و تاثیرگذار در کانال های اصلی اجرا میشه و از کیفیت های صدای این فیلم بحساب میاد.

صدای کانال LFE بی نظیر عالیه! دالبی داره یکی از ضعف های بزرگش که کانال باس بود در نسخه ای جدید کاملا برطرف میکنه و به کیفیت های dts نزدیک و در مواردی رقیب آن میشه. در این فیلم هم صدای فرکانس پایین بسیار عالی بود. افکت های فرکانس پاییت از کف شنیده میشن, مخصوصاً در لحظاتی که زمین لرزه اتفاق میوفته افکت های مربوط به تخریب و شکافت زمین از کف سالن می شنوید.

بهترین سکانس برای تست کیفیت صدای این فیلم سکانسی که سه بازیگر نوجوان فیلم وارد ورودی شهر میشن, لحظه ای که زمین لرزه شروع میشه زمین زیر پاتون موج برمیداره و لود بسیار سنگینی احساس می کنید, این صحنه یکی از لحظاتی که پیک های سنگین اونجور که دوست دارم می شنوم و بعد تخریب ها و ریختن آوار ساختمان ها به پایین اوج کیفیت دالبی ادموس در این فیلم است.

صدای فیلم به شدت به کانال های حقیقی صدا وابسته است که همین باعث شده قدرت DSP صدا کمی کم بشه! من دوست داشتم کمی دست به دست کانال ها در فضاهای مجازی بیشتر بود, اما در این فیلم خیلی همه چیز واقعی بود. این ضعف نیست, سلیقه کارگردان و میکس کننده صداست که اتفاقاً زیاد هم اذیت کننده نیست.

یادتون هست گفتم اگر گرگ راسل این فیلم میکس میکرد یک جور دیگه این کار انجام میداد؟ گرگ راسل تخسس عجیبی در ایجاد پیک های لحظه ای و شوک آور به بیننده داره, که سن آندریاس این پیک های لحظه ای که حجم بالای از افکت هارو در کانال ها تخلیه کنه نداشت, به جزء همان صحنه ورود بچه ها به شهر, اما در طول فیلم حجم یک نواختی از افکت های فرکانس پایین می شنویم که فقط حجم و شدتشون کم و زیاد میشه و این باعث میشه پیک های لحظه ای سنگین که من دوست دارم کمتر در این فیلم بشنوم! اما این اصلا ضعف بحساب نمیاد و همانطور که گفتم سلیقه و تکنیک صداگذار این فیلم است.

در کل بلوری سن آندریاس یکی از بهترین های تست صداست و من ازش لذت بردم.

تصویر

صدا

Terminator Genisys Blu_ray Review

قسمت پنجم از سری فیلم های نابودگر با عنوان "پیدایش" یکی از فیلم های مهم سال 2015 در بین علاقمندان به سینمای اگشن بود. در این مطلب نسخه خانگی بلوری فیلم را بررسی می کنم.

تصویر: نابودگر 5 در نسخه خانگی در یک مورد من یاد فیلم های مثل Knowing و Resident Evil: Afterlife انداخت, و اون نبود گرین و نویز در تصویر این فیلم بود! به هیچ عنوان نمیشه در هیچ سکانسی از این فیلم گرین اذیت کننده و نویزهای پشه ای مسخره دید. البته به گفته مهندش تقوی عزیز هنوز هم Knowing یکی از منحصر بفردترین تصاویر بدون گرین در بین نسخه های بلوری دارد. و اصلا نمیشه نابودگر 5 از لحاظ وضوح و کنتراست با این فیلم مقایسه کرد, که اتفاقاً یکی از ضعف های نابودگر جدید همین وضوح و کنتراست پایین فیلم در اکثر صحنه هاست.

شاید عمق رنگ سیاه و نمایش خوب سایه های تصویر یکی دیگر از موارد مثبت تصویر فیلم باشد.

همچنین حجم بیت ریت تصویر در سکانس های اگشن که نیاز به بیت ریت بالا هست تا انسجام و وضوح صحنه ها حفظ شود به 28 مگابیت در ثانیه میرسید که بسیار ایده ال است.

 اگر از تمیز بودن تصویر از گرین و نمایش سایه های خوب در نابودگر جدید بگذریم, میرسیم به ضعف های مثل تاری تصویر که در بسیاری از سکانس ها به حدی زیاد میشه که کاملا تو ذوق میزنه و اذیت میکنه. به جزء در سکانس روی پل که کنتراست, جزئیات و شدت نور به اندازه کافی خوب است, در اکثر سکانس ها با تصویری کدر, جزئیات ضعیف و کنتراست نچندان خوب روبرو هستیم! در بهترین حالت جزئیات اشیاء و بافت پوست بسیار ملایم است, اینقدر ملایم که در طول فیلم حس نیاز به وضوح و جزئیات بیشتر من خسته کرد.

دقایقی کوتاه از نسخه سه بعدی فیلم هم تست کردم, مثل اکثر نسخه های سه بعدی خانگی تصویر فقط پرسپکتیو داشت و خبری از بعد سوم نبود.

صدا:

کار میکس صدای این فیلم توسط "گرگ راسل" بزرگ انجام شده است, کسی که من خیلی زیاد دوستش دارم. اما این جرات هم دارم و داشتم که بدون توجه به بزرگ بودن نام ها آنچه میبینم و می شنوم بنویسم. درست یا غلط نظر من این است.

فیلم در نسخه بلوری با دو سیستم دالبی Dolby Atmos و Dolby TrueHD 7.1 عرضه شده است. من فیلم با فرمت Dolby TrueHD 7.1 تست کردم, نهایت بیت ریت فیلم در پیک های سنگین تا 4 مگابیت بر ثانیه هم میرسید که میزان بسیار خوبی بحساب میاد و اصلا جایی برای ایراد گرفتن نمیزاره.

در قسمت پنجم نابودگر با یک صدای Dolby Atmos عظیم در کانال LFE روبرو هستیم. صدای که حسابی شمارو هیجان زده خواهد کرد, این فیلم بدرد سیستم های با ساب ووفرهای فسقلی 8 اینچی نمیخوره, این صدا برای سیستم های درست و حسابی ساخته شده تا بیننده را سرجاش میخکوب کنه. و در پیک های سنگین 7-8 سانتی دیافراگم ساب ووفر سیستم جا به جا کنه. افکت های فرکانس پایین در طول فیلم و به ویژه سکانس اتوبوس بروی پل بی نظیر افکتیو و سنگین هستن. منظورم از افکت های سنگین صداهای الکی لود نیست. این سکانس با نهایت علم و تجربه گرگ راسل صداگذاری شده و فوق العاده درخشان است فوق العاده درخشان.

 افکت ها بسیار کریستالی دقیق و با جریان لحظه ای سنگین در کانال های صدا شنیده میشن و یک پله از کیفیت دالبی خانگی فراتر هستن.

دیالوگ در کل بسیار واضح و قوی شنیده میشه و فقط در بعضی لحظات احساس میشه کمی عقب هست! اما اذیت کننده نیست.

کمی دوست داشتم صدا کانالیزه تر و قدرت DSP صدا قوی تر بود! افکت ها در جاهای از فیلم بین کانال ها گم میشدن! و حس چند بعدی و چند ده کاناله ایده ال در کانال های ساراند به من منتقل نمیشد.

در آخر باز برمیگردم به قدرت و کیفیت این فیلم در کانال LFE بی شک و بی شک Terminator Genisys یکی از رفرنس های تست ساب ووفر بحساب میاد و از این بابت از من تاج طلایی سایت میگیره. اما در کل حتی نمیتونم امتیاز کامل 5 ستاره به صدای این فیلم بدم! دوست داشتم قدرت DSP خیلی بهتری از این فیلم میشنیدم. اما نمیتونم ایراد بزرگی هم از صدا بگیرم و همچنان مبهوت کانال فرکانس پایین این فیلم هستم.

تصویر

 صدا

The Expendables 3 Blu-ray review

قسمت سوم The Expendables که در ایران "بی مصرف ها" ترجمه شده, ملغمه ای از سوپر قهرمانان سینما در طول سالهای زندگی من و اکثریت شماهاست. که اتفاقاً سیلوستر استالونه عزیز, تا حدودی توانسته از پس جا دادن این لشگر سوپر اکشن در قاب تصویر بربیاد. از نظر من که هیچی از هنر سینما نمی دونم, در مجموع سه قسمت و مخصوصاً این آخری حضور این تعداد سوپر قهرمان فیلم های اکشن در سکانس های محدود فیلم خیلی هم بد نبود. خیلی زود بریم سراغ صدا و تصویر, فقط یک نکته جالب در دیالوگ نویسی فیلم بود که برام خیلی جالب بود! و اون سوال "آرنولد" از "هریسون فورد" بود, که ازش سوال کرد خلبانی کجا یاد گرفتی و فورد جواب میده در تهران!

تجهیزات تست:

نمایشگر سامسونگ 

65HUC9990 Curved

پری آمپلی فایر یاماها

CX-A5000

پاور آمپلی فایر یاماها

MX-A5000

بلوری پلیر

OPPO 105D

مجموع کابل ها

Wireworld

مجموعه بلندگوها فوکال سری 800

ساب ووفر

SVS PB13-Ultra

تصویر:

تصویر در قسمت سوم خیلی به ایده آل من نزدیک بود, سومی بیشتر میشه با قسمت اول مقایسه کرد. فیلم با سکانس های گرم شروع و از میانه فیلم کمی از گرمای تصویر کم شده و در انتها شاهد تصویر تقریباً سردی هستیم. سوژه ها خیلی جزئیات Bold ندارن و در طول فیلم شات های بسته با جزئیات برجسته شده نمیبینیم. شاید از اوایل فیلم بافت پوست مقداری برجسته و زیادی گرم دیده میشه که کاملا با حال و هوای فیلم هماهنگ هست و اذیت نمیکنه. در طول فیلم چه در سکانس های خارجی با رنگ های گرم و چه اواخر فیلم که تقریباً تصویر سرد میشه هیچ گرین اذیت کننده ای دیده نمیشه, نه خبری از نویز دیجیتال هست و نه گرین, نتیجه شده پس زمینه تصویری به شدت کریستالی و تمیز که بیشتر از خود سوژه ها نظر جلب میکنه. رنگ ها اصلاً اشباع شده نیستن, حتی در سکانس های ابتدایی رنگ بیش از حد درخشان یا کدر دیده نمیشن, و همین عامل دلیل این هست که گفتم حتی رنگ های گرم فیلم اذیت کننده نیست. در قسمت سوم بی مصرف ها شاهد تصویر بسیار تمیز و کنترل شده ای بودم که اجازه نداد ایرادی ازش بگیرم.

صدا:

اگر از طرفداران صدای دالبی هستید (من نیستم) قسمت سوم The Expendables یکی از بهترین ها برای شماست. این فیلم جزو سه تای اولی بود که با فرمت دالبی ادموس ریلیز شد, و البته موفق ترین نسخه خانگی و سینمایی تا به امروز با صدای دالبی ادموس بحساب میاد, چرا که چند سکانس از این فیلم انگار برای نمایش دالبی ادموس ساخته شده است! این فیلم بروی بلوری با دو فرمت صوتی Dolby TrueHD 7.1 و Dolby Atmos 7.1.4 عرضه شده است. من هنوز حوصله کافی برای اجرای پیکربندی دالبی ادموس پیدا نکردم! به همین دلیل فعلا با پیکیربندی 7.1 کانال کنار میام تا به زودی قسمت نمایش خانگی مو به پیکیربندی 7.1.4 ارتقاء بدم. من این فیلم برای اولین بار در سالن نمایش مجهز به دالبی ادموس دیدم (اولین تجربه دالبی ادموس) به همین دلیل در نمایش 7.1 هم میتونم با کمک DSP خارق العاده یاماها صدای که در سینما شنیدم بازسازی کنم. "تا حدودی"

سیلوستر استالونه از "جان رمبو" تا قسمت سوم بی مصرف ها ثابت کرد که به صدای ساخته هاش بسیار اهمیت میده, در یکی از پست های قدیمی از قول دوستی که در جنگ ایران و عراق به طور جدی در عملیات ها شرکت کرده بودن, نوشتم که وقتی صدای فیلم جان رمبو بروی سیستم من شنیدن, تایید کردن که این صدا نزدیک به واقعیت است. حالا یا صدای جان رمبو خیلی خوب بود یا صدای سیستم من!

 صدا در بی مصرف ها بسیار لود اما کنترل شده اجرا میشه, با تمرکز بسیار بالا بروی لحظه آزاد شدن انرژی شلیک ها و انفجارها. در سکانس های که تانگ ها به ساختمان متروکه شلیک میکنن انرژی رها شده ابتدا به شکل موج سنگین از روی زمین آزاد میشه و در لحظه برخورد در فضا احساس میشه. این همون افکت های چند قسمتی که در تعریف صدای سینمایی خوب همیشه بهش اشاره می کنم.

سکانس های پرواز هلکوپترها درخشان ترین لحظات برای دالبی ادموس بود, خیلی جالب و متفاوت تر از هر پردازش مجازی حتی حرکت پروانه های هلکوپتر از یک نقطه به نقطه دیگه در پیکربندی سقفی شنیده میشد, در لحظاتی میشه صدای چرخش پروانه هارو یکی دو متر جلو تر از صدای موتور هلکوپتر شنید, که خیلی جالب بود و فقط میشه تجربش کرد.

صدای فیلم اینقدر خوب بود که حتی بروی دالبی حرکت افکت ها در بین چهار کانال ساراند سریع و بدون گم شدن بین کانال ها اجرا میشه.

درخشان ترین صدا در ابتدای فیلم و رها شدن بمب از هلکوپتر و اون انفجار سنگین بود! قدرت فرکانس پایین در این سکانس به حدی بالاست که اگر ساب ووفری مثل SVS PB13 تو مدار داشته باشید دیوارهای اتاق نمایش شما هم مثل ساختمون تو فیلم موج خواهند برداشت!

در کل صدا و تصویر بی نقص, کامل و تاثیرگذار بود.

تصویر

صدا

Transformers: Age of Extinction 3D blu-ray Review

ترانسفورمرز از اون فیلم های که به جزء قسمت اول, از تمام قسمت های بعدی بروی بلوری نوشتیم. به نسخه بلوری قسمت اول هم در یک مطلبی اشاره کردم. قسمت دوم Revenge of Fallen محبوب ترین این چهارگانه از لحاظ صدا و تصویر و به ویژه صدا برای من بحساب میاد. سومی Dark of the Moon چندان جالب نبود. و این آخری Age of Extinction یکی از خوب های این مجموعه در جلوه های ویژه و کیفیت تصویر بود.

به جرات میتونم بگم بیش از هشتاد درصد از بلوری های سه بعدی که دارم ( سعی می کنم تا جای ممکن نسخه سه بعدی نگیرم) دیسک سه بعدی از هولدر قاب خارج نکردم! چرا که در اکثر موارد نسخه های سه بعدی خانگی بیشتر شبیه به توهین به بیننده است تا تصویری با بعد سوم! فیلم های که بروی دی وی دی و این اواخر بلوری با تکنیک "لنتیکولار" منتشر میشد سه بعدی حقیقی تری نسبت به این جدید ها داشتن فقط کیفیت تصویر نداشتن.

تجهیزات تصویری تست:

نمایشگر سامسونگ 65HUC9990

بلوری پلیر OPPO 105D

کابل Wireworld Platinum Starlight 7

ترانسفورمرز 4 در IMAX 3D دیدم, و خیلی خوب میتونم بین نسخه سینمایی و خانگی فیلم در کیفیت سه بعدی نظر بدم. نسخه سه بعدی خانگی فیلم IMAX 3D است. تفاوتی که با نسخه های سه بعدی عادی داره در نمایش "Aspect ratio" سکانس های که با دوربین IMAX گرفته شده است. فیلم با دو نوع دوربین نرمال و در بخش های IMAX تصویر برداری شده است. در نمایش خانگی نسبت تصویر از 2.40.1 در سکانس های عادی به 1.78.1 تغییر می کند. هرچقدر سایز نمایشگر در این نسخه بزرگتر باشه تاثیر سه بعدی برجسته تری دیده خواهد شد.
قسمت چهارم ترانسفورمرز در نسخه سه بعدی خانگی نسبت به عنوان های دیگه ای که من تست کردم, کمی واقعی تر و در لحظاتی میشه گفت شمارو یاد نسخه ای اصلی در پرده عریض IMAX خواهد انداخت.
در نسخه خانگی فیلم شعاع های نور و گرد و خاک خیلی قوی تر از هر تاثیر افکت تصویری دیگری قدرت سه بعدی دارند, در واقع سه بعدی ترین بخش تصویری فیلم همین شعاع های نور و ذرات گرد و خاک در فیلم هستند.
جرقه های که از انفجارها و برخوردها ایجاد میشدن هم تاثیر سه بعدی خوبی داشتند.
سکانسی که خود مایکل بی دوستش داره و کاملا IMAX گرفته شده است, سکانسی که سفینه دشمن کابل های از سفینه به ساختمان های روبرو پرتاب میکنه, این سکانس تاثیر سه بعدی عالی در پرده عریض و قابل قبولی در نسخه خانگی داشت.

در سکانس های که میزان استفاده از CGI بیشتره, قدرت سه بعدی هم بیشتره, مثل سکانسی که آپتیموس پرایم و دختره توسط سفیه گرفتار میشن و ذراتی شبیه به تکه های کاغذ سیاه در هوا پراکنده است, این سکانس بطور واقعی فیلم برداری شده است اما در مراحل CGI میزان تکه های شبیه به کاغذ زیاد شده, این سکانس در سه بعدی خانگی خوب بود و میشد پراکندگی تکه های (نمیدونم چی بود) در فضای خارج از نمایشگر و تا وسط سالن دید.

مایکل بی در بخشی از مصاحبه این فیلم به این نکته اشاره میکنه که من خیلی به صحنه های علاقه دارم که سوژه ای بزرگ به سمت کاراکترها پرتاب میشه, مثل صحنه ای که پروانه عظیم کشتی به سمت شخصیت های اصلی فیلم در ماشین پرتاب میشه, حتما سکانس تعقیب و گریز اتوبان در بچه های بد 2 و ماشینی که از تریلر آزاد میشه و از بالای سر سرنشین های فراری عبور میکنه یادتون هست؟ صحنه های مثل این در کارنامه فوق العاده فیلم سازی مایکل بی زیاد میشه مثال زد. در سکانس تخریب شهر توسط سفینه دشمن در ترانسفورمرز 4 و همین پرتاب شدن پروانه کشتی در پرده عریض تاثیر سه بعدی خوبی دیدیم, اما در نسخه خانگی اصلا جالب نبود و در مواردی اصلا سه بعدی نبود!

در کل دیدن نسخه سه بعدی Transformers: Age of Extinction لذت خاصی به تجربه سینمایی شما در خانه اضافه نخواهد کرد, اما بی تاثیر هم نخواهد بود.

تاثیر سه بعدی