Home Theater Center
مرکز بررسی سیستم های صوتی و تصویری

تحلیل ها

یه خاطره از سیستم من

 

چند ماهی هست که به منزل جدید نقل مکان کردیم جمع کردن سیستم و بعدش راه اندازی دوباره سیستم خیلی وقت گیره ولی من انجامش دادم. از نوع سیستم رو ستاپ کردم چندین بار ولی اونی که میخواستم نشده فضا خیلی مهمه اینجا احساس میکنم صدا هنوز نرفته داره برمیگرده یه حالت گیج و گنگ داره ساب ووفر که خیلی ضعیف کار میکنه برند پییرو اکوستیک نتونسته سیستم من رو راه بندازه احتمالا بزودی ساب جامو جایگزین میشه

نظر خودم اینه که یه سیستم متوسط در یک فضای عالی میتونه از حد خودش تجاوز کنه و بدرخشه ولی بهترین سیستم در یک فضای بد دیگه خودتون حدس بزنید

چند روز پیش از سر کار برگشتم خونه گفتم یه حالی به سیستم بدم چند تا موزیک تست کنم یکم صدا رو بالا بردم دیدم از بلنگوی سمت چپ صدای خر خر می یاد رفتم نزدیک دیدم از سمت سوپر ووفر داره می یاد هر کاری کردم صدا قعط نشد داشتم سکته میکردم آخه بلنگو جامو اونم خراب بشه خیلی سخت بود برام بفرستم تعمیرکار و از این جور مشکلات خلاصه یه پسر کوچولو دارم 2 سالشه بهش شک کردم که نکنه چیزی انداخته تو بلنگو منم رفتم سراغ آچار ال و به سختی سوپر ووفر رو باز کردم عجب سنگین و کیپ چسپیده بود به کابینت جامو اره درست حدس زده بودم کار خودش بود دستبند من که چند روز پیش گم شده بود اونجا بود و به اهنربا چسپیده بود منم جداش کردم و دوباره ووفر رو جا زدم و با اچار ال با لذت تمام بستمش و سیستم رو روشن کردم و همه چی عالی بود .

نوشتن این موضوع شاید خیلی جذاب نباشه ولی نکته داره و اینکه برای همه ما دوستان ممکنه اتفاق بیفته و ما میتونیم با کمی وقت و دقت سیستم خودمون رو در حدی که در توانمون هست تعمیر کنیم و یا مشکلش رو حل کنیم .

چند مطلب مرتبط به این نویسنده:

تحليل سيستم من

تفاوت در پلیرها

سونی پوشالی

Yamaha BD-S677 Quick Review

 بلو_ری پلیر یاماها مدل BD-S677 در اولین نگاه نکته جذابی برای من نداشت! پنل جلوی پلیر ترکیبی از پلاستیک براق و طرحی از آلومینیوم برس خورده داشت, دیسک درایو با سرو صدای زیادی باز و بسته میشد, صفحه نمایش از نوع ابتدایی FLV بود و اصلا شباهتی با تصویر گرافیکی پلیر نداشت! کابینت دستگاه تک لایه و سبک بود, کیفیت پست های پشت دستگاه از نوع بسیار ارزان و مشابه محصولات کاملا تجاری استفاده شده بود.

فیلم های که برای تست دستگاه انتخاب کردم, شاهکار صدا "Lone Survivor" و Transformers: Age of Extinction بود.

یاماها در BD-S677 هم باز از تک خروجی HDMI استفاده کرده است! درست مثل پلیرهای ارزان قیمت, نمیدونم چطور یاماها هنوز به این باور نرسیده که مدار تصویر بهترین آمپلی فایرهای خود این شرکت هم بروی تصویر تاثیر منفی دارن! موضوعی که اکثر ویدئو پلیر سازهای برتر مثل پایونیر و آپو در ابتدا و سپس دنن و بسیار دیگر از کمپانی ها بهش رسیدن, اما یاماها هنوز و در بالاترین مدل های بلوری پلیر خود از تک HDMI استفاده می کند!

در اولین تست بعد از یک کالیبره ساده از تصویر, کنتراست پایین و بور بودن تصویر اولین نشانه های یک پلیر ضعیف و از خانواده تجاری هارو به من نشان داد. کلوزآپ های زیادی که در هر دو فیلم شاهدش هستیم در این پلیر رنگ پریده و سرد میدیدم. بخصوص در ترانسفورمرز رنگ ها زنده و گرم نبود. بافت پوست عمق نداشت و احساس میکردی تصویر سمباده خورده است. تصویر در صحنه های حجیم با بیت ریت بالا که نیاز به پشتیبانی رم بافرها بود دچار استرس و تاری میشد. تا همین جا کافی بود که زیر بخش مربوط به تصویر خط بکشم و برم سراغ صدا.

انگار یاماها BD-S677 در صدا هم چیزی برای گفتن نداشت! صدای بی نظیر "Lone Survivor" بیننده فیلم سرجاش میخکوب میکنه, فقط کافی کامپوننت های سیستم توان اجرای صدای این فیلم داشته باشه, تجربه صدای این کار به حدی تاثیرگذار  و ظریف است که افکت های فیلم با تمام وجود حس می کنید و اگر سیستمی کوچکترین ضعفی در اجراشون داشته باشه سریع از لابه لای اون همه افکت سنگین متوجه ضعف صدا میشد.

بلوری یاماها BD-S677 قدرت کانالیزه کردن افکت هارو نداشت, صدا با شفافیت خوبی اجرا میشد اما کانالیزه نبود, صداها بین کانال ها گم میشدن, انگار پلیر یه جاهای از صدارو حذف میکرد! مخصوصاً در حرکت افکت ها بین کانال ها این ضعف بیشتر حس میکردید. کانال LFE انرژی بدی تحویل شنونده میداد, حس میکردم دیافراگم ساب ووفرها لرزش های مدام دارن, چیزی شبیه به هوم صدا, هومی که وجود نداشت اما بروی افکت های فرکانس پایین احساس میشد و اجازه نمیداد فرکانس پایین شفاف و افکتیوی داشته باشیم. صدا به اندازه که که من دوست داشتم پانچی نبود و یه جورایی شل و خارج از کنترل سورس اجرا میشد. در کل صدا هم خوب نبود و نتونست من درگیر کنه.

اگر فکر می کنید این پلیر فقط توان اجرای فایل های صدا و تصویر از روی دیسک و یا فلش مموری دارد, کاملا اشتباه می کنید! 677 مجهز به یک وای فای بسیار قوی است که با اتصال به دیوایس های مختلف تبدیل میشه به یک اکسس پوینت قدرتمند بین گوشی یا تبلت شما با نمایشگرتان خواهد شد, من به دلیل داشتن اپلیکیشن یاماها بروی گوشیم, فقط کافی بود مدل دستگاه داخل اپ سرچ کنم. نکته جالب این پلیر امکان نمایش صفحه گوشی یا تبلت بروی نمایشگر با کیفیت نسبتاً خوب بود, خیلی سریع متصل میشد و عکس ها و ویدئوهای حجیم اجرا می کرد. کاری که تقریباً تمام نمایشگرها و برخی پلیرهای جدید انجام میدن اما با کندی و گاهی ایراد!  بلوری پلیر S677 یاماها این کار به راحتی و بسیار سریع انجام میداد.

کلام آخر: مثل همیشه باید بگم یاماها ویدئو پلیرساز خوبی نیست و در طول این سالها هم نخواسته که خوب بشه! BD-S677 یاماهارو نمیتونم در کلاس و کیفیت هم رده های خودش مثل پایونیر BDP-450 و دنن DBT-3313  قرار بدم, حتی از مدل BD-A1040 یاماها مخصوصاً در صدا بسیار ضعیف تر بود. برای من کیفیت صدا و تصویر این پلیر در کلاس تجاری ها  قرار داشت.

طراحی و ساخت

 صدا و تصویر

YBA PASSION 430 Review

YBA مدت زیادی نیست وارد بازار محصولات های اند ایران شده است, اما در این مدت کوتان مورد استقبال خوب اودیو فایل ها قرار گرفته و کم کم داره جاشو در بین این دوستان باز می کند. خوشبختانه توسط یکی از فروشندگان مورد تایید و بسیار با سابقه های اند (هادی محمدپور) فروشگاه آکوستیک با خدمات  بسیار ویژه به مشتریان فروخته می شود.

سورس "PASSION 430" یکی از مدل های بالا و های اند این کمپانی فرانسوی بحساب میاد. ظاهر 430 ساده و بسیار شیک و های کلاس است. وزنی در حدود 12 کیلوگرم داره. با شاسی آلومینیومی تک لایه و کابینت خوش ساخت که باز هم می توانست بهتر و سنگین تر از این ساخته شود.

مکانیزم دیسک این سورس سفارشی و توسط کمپانی فیلیپس ساخته شده است. در صنعت صدا درایورهای ساخت TEAC و فیلیپس از بهترین ها هستند, بطوری که بهترین سازندگان سورس های بسیار گران از مکانیزم دیسک گردان این دو کمپانی استفاده می کنند. وقتی مکانیزم یکی از این دو کمپانی قلب سورس شماست خیالتون برای 10 سال کارکرد بی عیب و نقص راحت باشد.

 سورس PASSION 430 با مجموعه کابل AudioQuest و بلندگوی بسیار نازنین B&W ناتیلوس 805 شنیدم. 

من شناخت زیادی از این برند ندارم, و تعداد دفعاتی که این برند شنیدم کمتر از انگشتان یک دست است! اما یک دوستی در خارج از ایران دارم که این برند شنیده و ازش شناخت داره, دوستانی که در ابتدا از من در مورد این برند سوال میکردن خاطرشون هست من از قول این دوستم میگفتم فلانی گفته این صدارو داره. در مورد سورس YBA هم این دوست عزیز به من گفته بود که مدل های بالای این برند تایید میکنه و تاکید داشت جنس صداش آنالوگ است.

صدای این سورس که قیمتی در حدود 20 میلیون داره, نه میشه در کلاس میانه قیمت ها و نه های اند های گران ارزیابی کرد. سورس PASSION 430 در اولین دقایق شنیده شدن, حس صمیمی و گرمی به شنونده تحویل میده, نکته ای که برای یکی مثل من عدای آنالوگ در آوردن بحساب میاد, و اصلا امتیاز مثبتی نیست. YBA 430 در اولین دقایق همین حس به من داد. با گرم شدن سیستم که بیش از یک ماه از ستاپ کل سیستم گذشته بود و در این مدت هیچ یک از کامپوننت ها از برق کشیده نشده بودن و شب ها هم بروی آماده به کار قرار داشتن, صدا من آروم میکرد و من میتونستم با موزیک ارتباط دوستانه تری برقرار کنم. بعد از شنیدن چندتای تراک پلیر 430 حالت دفاعی اول من ازم گرفت و کمی من هول داد عقب تا راحت تر لم بدم و موزیک گوش کنم.

من تاکید جدی بروی نور و سکوت فضای شنیداری دارم, فضا باید Blind و آرام باشه تا بتونم با موزیک و حتی در تست های سینمایی با آنچه می شنوم و میبینم ارتباط برقرار کنم. من اصلا دوست ندارم گریل بلندگوهارو بردارم, کاملا به لذت و درک من از موزیک تاثیر منفی داره, نور کم و حتی تاریک دوست دارم, و دوست دارم در زمان تست فقط نمایشگر کامپوننت هارو ببینم, این در موزیک Body بهتر و در صدای سینمایی DSP مجازی بهتری در مغز ایجاد میکنه که خوشبختانه در زمان تست YBA این شرایط وجود داشت.

سورس YBA در خروجی RCA و coaxial هر دو در مدار بود و فقط کافی بود سوپیچ کنیم. صدای سورس PASSION 430 بلعکس اکثر سورس های هم کلاس بروی خروجی دیجیتال coaxial با کابل بی نظیر AudioQuest البته آنالوگ هم از همین برند بود, با جرات میگم فوق العاده زیبا بود! 430 با خروجی کواکسیال یک Presence نزدیک به آنالوگ با دقت بالا بروی فرکانس های میانه داشت, که وقتی سویچ میشد روی RCA وضوح و چسبندگی فرکانس های میانی به خوبی کواکسیال نبود. من ترجیح دادم ادامه شنیدن این سوری بروی کواکسیال ادامه داشته باشد.

صدای PASSION 430 به من اجازه میداد راحت بروی نت ها تمرکز کنم, و برای درک بهتر هر شاخص حواسم از شاخص های دیگه جدا نکنم. صدا بروی خروجی کواکسیال رزونانس اذیت کننده ای برای من نداشت. همین آرامش صدا به من اجازه میداد بیشتر متمرکز بشم روی شاخص های مثل کنترل نت ها در پیک ها بالا و کنترل بروی نت های که از صدا حذف میشه تا آنالوگ بیشتر به شنونده منتقل کنه. اشتباهی که خواسته یا ناخواسته بسیاری از سورس های بد برای کنترل صدای دیجیتال انجام میدن و نتیجه میشه صدای پر از جزئیات احمقانه و تجاری!

PASSION 430 در خروجی آنالوگ و دیجیتال, تاکید بر دیجیتال, ناحیه فرکانس پایین عالی و گسترده اجرا میکرد, به طوری که صدای ناتیلوس 805 با کمی ضعفی که در فرکانس پایین دارد, گسترده تر و حجیم تر شنیده میشد. در آنالوگ هم این عمق و گسترده بودن فرکانس های پایین کاملا حس میشد.

سورس YBA به شنونده کمک میکرد Sweetness بیشتری در صدا حس کند. صدای به گوش شیرین و دوست داشتنی میاد که در هیچ یک از نواحی فرکانسی اجرای Exaggerated نداشته باشد. اگر یکی از نواحی فرکانسی مخصوصاً میانه برای حس موزیکال بودن زیاد باشه در گوش کم تجربه در ابتدا شیرین میاد, اما همین صدا با بیشتر شدن تجربه شنیداری شروع به فوروارد شدن میکنه و شنونده خیلی زود از صدا خسته خواهد کرد. YBA خیلی خوب بالانس کنترل میکرد و هیچ نت ی را نمی نداخت یا بیش از حد کش نمیاورد.

 PASSION 430 در آنالوگ و دیجیتال نت هارو پولیش شده اجرا می کرد, و اصلا حس تندی و دینامیک اذیت کننده دیجیتال به شنونده نمیداد. مخصوصاً در میکرو نت های تمیزی ازش شنیده میشد. خیلی راحت می تونستم هر Scale  کامل بشنوم, در بین اينتروال ها انرژی اضافی که نزاره نت هارو بشنوم وجود نداشت در نتیجه تایمینگ خیلی خوب و دقیق اجرا و شنیده میشد.

بنظر من اگر Upstream خوبی در سیستم داشته باشیم خیلی از مشکلات صدا حل میشه, بلندگوها قابل تحمل تر میشن, آمپلی فایرها بهتر می تونن توانایی هاشون نشان بدن و از همه مهم تر ذهن داده های تمیزتری از صدا دریافت میکنه.

کلام آخر میتونم بگم سورس YBA PASSION 430 دوست داشتنی, موزیکال و جذاب بود.

صدا

طراحی و ساخت

DENON DCD-1520 Review

بعضی وقت ها دفتر تستم که نگاه می کنم, کلی مطلب و تست های انجام شده پیدا میکنم که در گذر زمان یا اینقدر قدیمی شدن که یه نسل جدید تر از اون دستگاه وارد بازار شده, و یا من ذهنیتم از شاخص های مثبت و منفی اون دستگاه کمرنگ شده و فقط خط خطی های از اون تست باقی مانده است. فیلم تست کردم و نشده ازش بنویسم, الان قسمت بعدش وارد نمایش خانگی شده!

خیلی دوست دارم همیشه محصولاتی در کلاس های مختلف قیمتی معرفی کنم و اگر تستشون کردم ازشون بنویسم. سورس دیجیتال دنن DCD-1520 نسل جدید و میانه قیمت دنن یکی از اونهاست, که دلم نیومد فراموشش کنم.

1520 یک میانه قیمت بسیار زیبا و خوش ساخته که برای اودیوفیل های تازه وارد به دنیایی صدا میتونه گزینه دوست داشتنی باشه. مثل همیشه وارد توضیحات کاتالوگی محصول نمیشم. جزئیات DCD-1520  در سایت رسمی دنن.

سورس 1520 توان کوانتیزه سیگنال دیجیتال به آنالوک با دقت 32 بیت و نرخ نمونه برداری 192 کیلوهرتز را دارد. که برای یک میانه قیمت عدد قابل ملاحظه ای است.

در مورد بیت ریت و فرکانس نمونه برداری در مطالب قبلی توضیح دادم, اینجا دوباره یک اشاره ساده کوتاه می کنم.

برای مدولاسیون یک مدیایی دیجیتال, نیاز به فرکانسی با عنوان نایکوئیست است.کیفیت داده های نهایی از دیسک بستگی به سرعت و دقت فرکانس نایکوئیست دارد, بعنوان مثال در سورس 1520 با دقت 32 بیت (نقطه های نمونه گیری) که هرچقدر بیشتر باشد موج ساخته شده نهایی به سورس اصلی نزدیک تر است, نمونه گیری می شود و با فرکانس 192 کیلوهرتز از نقطه های مشخص شده نمونه گیری می کند. فرکانس نمونه گیری با افزایش تعداد نقطه های نمونه گیری شده باید افزایش پیدا کند, سرعت کمتر در نمونه گیری می تواند نویز کوانتیزه در موج ایجاد کند. سرعت بیشتر نتیجه نهایی تمیز تری دارد. اما تمیزی سیگنال نهایی بستگی به دقت و طراحی چیپ پردازشگر داره و همیشه اینطور نیست که بیت ریت و فرکانس نمونه برداری بیشتر به معنی کیفیت بهتر خواهد بود.

دنن 1520 با درایور معروف این شرکت با عنوان SVH Loader مجهز شده است, که مثل همیشه یک ساخته با کیفیت و با دوارم است, اما همچون تمام دیسک درایورهای SVH سرعت لود کند و کمی اذیت کننده ای دارد. 1520 هم از این قاعده مستثنی نبود.

صدای 1520 نمیشه از کلاس قیمتیش بالاتر یا ضعیف تر عرض یابی کرد, صدای 1520 مثل دیگر سورس های دنن رفتار دیجیتالی داره و اصلا سعی نمیکرد خودشو آنالوگ نشون بده اما دیجیتال باشه, درست کاری که Marantz انجام میده! و همین شده ضعفی در این برند همزاد دنن. اما دنن در سورس های مخصوصاً های اند رفتاری کاملا دیجیتال داره که فقط سعی میکنه آنالوگ در ذهن شنونده بازسازی کنه. ولی به ساختار دیجیتال دست نمیزنه و سعی در مخفی کردن آن نداره. 1520 با کلاس میانه ای که داشت حس آنالوگ در داده های خود به من میداد, نت هارو با جنس صدای دیجیتال اجرا می کرد, فقط لبه های هر نت کمی تراش میداد تا گوش کمتر اذیت بشه و ذهن بتونه با صدا ارتباط برقرار کنه.

 من میتونستم Body  صدارو حس کنم و کمی حجم سازهارو احساس کنم و در ذهنم ازشون یک تصویر بسازم, مخصوصاً با چند تراکی که به گوشم آشنا نبود بیشتر تونستم تصویر صدای 1520 درک کنم.خوب بود و اجازه داد ذهنم آنچه سورس میخواست به من تحویل بده بگیره و درکش کنه. تا همین حد راضی کننده ست و برای سورس های دیجیتال زیر 5 تومن ایده آل است.

 1520 جزئیات بالای مثل هم کلاس های ژاپنیش به سمت شنونده پرتاب نمیکرد, با کمی تاکید و آشنایی که با موزیک داشت نهایت توانشو در اجرا نشون میداد. آرام بود و حس و حال موزیک با جزئیات دیجیتال خراب نمی کرد.

معمولا سورس های هم کلاس 1520حس و حال خاصی به موزیک نمیدن, یا خرایش میکنن یا اینقدر سعی در نمایشی کردنش دارن که رسماً گند میزنن به صدا. 1520 دنن این رفتار نشون نمیداد و باز هم سعی میکرد خودش رو از مجموعه سیستم جدا کنه و فقط وظیفه ای که داره انجام بده. میشد تاثیراتشو بروی صدا حس کرد اما اینقدر نبود که منو وادار کنه نکته منفی ازش بنویسم. شاید مثبت ترین نکته این سورس همین سعی در بی طرف بودنش هست که بسیاری از سورس های هم کلاسش انجام نمیدن.

 من فلسفه طراحی های فای دنن دوست دارم, همین که سعی در نمایشی کردن محصولاتش نداره یک امتباز مثبت  بحساب میاد و با این که جایگاه ویژه ای در صدای های اند با شناخت اکثریت نداره, یک قرن هست در جایگاهی محکم ایستاده و گاه خوب و بد این جایگاه از دست نداده است.

طراحی و ساخت

صدا

Audio physic classic 30 Review

Audio physic classic 30 توسط یکی از دوستانم وارد ایران شده است, همان دوستی که بلندگوی JAMO C 809 دارن و من ازش براتون نوشتم.

بلندگو وقتی من شنیدم که چهار روز بود اومده بود جای جامو 809 قرار گرفته بود, و هنوز بوی نوی بلندگو نرفته بود.

بلندگوهای ایستاده Audio physic از کراس اورهای پیچیده ای استفاده میکنه و نیاز به شرایط خاصی برای Break-in شده دارن. برعکس خیلی از بلندگوها که با وولوم کم و کارکرد طولانی از حالت اولیه خارج میشن, این بلندگو نیاز به کمی جریان داره تا از حالت اولیه خارج بشه. اولین شوک باید حداقل 12 ساعت به این بلندگو بدید, اجازه بدید بلندگو در شرایطی که خودتون احساس می کنید درایورها جریان مناسبی دریافت میکنن کار کنه, اولین تغییر صدای این بلندگو در همین چند ساعت اولیه احساس می کنید. با گذشت زمان صدا یکپارچه تر میشه و بلندگو به صدا واقعیش نزدیک میشه.

بلندگوها در همون ستاپ جامو 809 قرار گرفته بود:

Kandy K2 Amplifier

Kandy K2 CD

کابل ها Cardas و از سری Cross بود

اولین شاخص مثبتی که در صدای این بلندگو شنیدم, حس آرامشی بود که صدا داشت, صدا به اندازه کافی جزئیات دیجیتال منتقل می کرد, حس خوشایند Bloom در فرکانس های بالا حس می کردم و گوشم از صدا لذت میبرد.

صدا در ناحیه میانی با Fluency در محیط جریان داشت, بلندگو اجازه نمیداد های فرکانسی بر میدفرکانسی سوار بشه, این همون اتفاق بدی که در اکثریت ارزون قیمت ها و یا گرون های بد شنیده میشه, در این بلندگو فرکانس های میانی روان و مستقل شنیده میشد. از کیفیت خوب میدباس بلندگو هم نمیشه گذشت, حس کندی و تنبلی که در بعضی از هم کلاس های این بلندگو می شنوم وجود نداشت, صداها بسیار سریع و با جزئیات خوبی پخش میشد. من بر این باور هستم این صدا با کارکرد بیشتر بهتر هم خواهد شد.

 صدای Audio physic بیشتر از این که به Neutrality بالای مثل سری ناتیلوس B&W نزدیک باشه Warmness به شنونده منتقل میکنه! اما نمیتونم بگم Neutrality صدا کم بود, یا من حس موزیکالیتی که دوست دارم ازش نگرفتم. صدا یکپارچه, ظریف و با حس پخش میشد.

با این که رکسان در وولوم بالا کمی به صدا دیستورشن و استرتس میده! اما با Audio physic خیلی خوب کنار اومده بود و صدا تمیز و با استرس کمی اجرا میشد.

 من در ابتدا فکر میکردم صدای باس Exaggerated شده ای باید از این بلندگو بشنوم! اما اشتباه می کردم, ناحیه پایین خیلی خوب همراه با موزیک کنترل میشد و تقریباً میتونم بگم ضربات فرکانس پایین خارج از موزیک و به صورت مصنوعی نشنیدم!

باز هم باید به اجرای ناحیه میدرنج این بلندگو اشاره کنم که حتماً با کارکرد بیشتر Bloom قشنگ تر خواهد داشت, تا همون جای که من شنیدم ووکال جلو و با پویایی خیلی خوبی اجرا میکرد, و من واقعا داشتم از صدای Chris Jones و آهنگ فوق محبوبم Long After You're Gone لذت میبردم.

جای که من نشسته بودم (که معمولا خودم انتخاب می کنم کجا بشینم) Soundstage در ناحیه فرکانس بالا و میانه خیلی خوب میشنیدم, در فرکانس پایین هم میتونست بهتر بشه که خوب با توجه به شرایط نچندان مناسب اکوستیک بد نبود. بنظرم بلندگوی قوی در ایجاد Soundstage است.

این دوستم خواننده اپرا هستند و همیشه باهم در تست صدا بحث تایمینگ داریم, Audio physic classic 30 توانایی خوبی در کنترل و اجرای اینتروال ها داشت, که میشه همون سکوت در صدا, اما بنظرم کمی در تکمیل Scale نت ها ضعیف بود! که من همونجا گفتم این میتونه با کارکرد بیشتر و خارج شدن سلف های کراس اور از حالت مغناطیسی بهتر بشه و به ایده ال من نزدیک بشه. تا همین جا هم خوب بود.

بنظرم این ستاپ خیلی دوست داشتنی شده و نباید بهش دست زد, البته اگر این دوست عزیز گوش بدن و هر بار که پاشو از ایران بیرون میزاره در برگشت یک جفت بلندگو با خودش نیاره!

خوشحالم Audio physic در ایران نماینده داره (اگر اشتباه نکنم شرکت جم با مدریت آقای راد نماینده رسمی این برند هستن) و من میتونم این بلندگو خوش صدارو پیشنهاد کنم.

صدا

طراحی و ساخت