Home Theater Center
مرکز بررسی سیستم های صوتی و تصویری

تحلیل ها

ELAC Review

ELAC یک کمپانی بلندگو ساز آلمانی است, نسبت به قیمت صدای بسیار تمیز و متفاوتی بین برندهای متوسط آلمانی دارد. اگر دنبال بلندگوی هستید که ارزش موزیک گوش کردن داره حتما صدای این برند بشنوید. شخصا مدل Linie 500 دوست دارم. 

 در مورد صدای مدل Linie 500 اولین پارامتری که نظر هر شنوده ای را نه فقط در این مدل که این خصوصیت بسیار بزرگ ELAC است جلب میکند Coherency این بلندگو است, صدا از یک نقطه پخش میشه و نه از درایورها یا کابینت بلندگو! کل بلندگو در اختیار موزیک, صدا در تمام فرکانس ها Flow این باعث میشه صدا فوق العاده طبیعی شنیده شود. تو صدای ELAC درایور ها شاخص خودشون ندارن, یعنی نمیگی این بلندگو تو این فرکانس صدای بهتری میده! مثل خیلی از بلندگوهای آشغال موجود که فقط برای شاخص های فروش میرن! مثلا mid خوبی داره! این خیلی مسخره ست که بگیم فلان بلندگو این شاخص مشخص داره و روی اون تاکید کنیم. طراحی کابینت و درایورهای ELAC در اختیار موزیک و هر بخش از بلندگو صدای خودشون نمیدن. این یکپارچه بودن صدا به شنوده اجازه میده خیلی راحت تر بلندگو در فضا های مختلف Placement کند. و به بهترین Sweet spot ممکن برسد.

صدای این بلندگو بسیار کریستالی, این حالت کریستالی بودن در تمام فرکانس های صدا حس می کنید, در موزیک decay در پس زمینه داریم که اکثرا شنیده نمیشه! اما من در Linie 500 پس زمینه بسیار روشن و شفافی شنیدم. این وضوح در پس زمینه موزیک در بلندگوهای مثل Quad شنیدم. صدای Quad مثل بلندگوهای درایوری Rich نیست اما صدارو بدون انرژی اضافی و با پس زمینه روشن پخش میکنه, صداش کارکتر اضافی نداره که این اجازه میده مدت طولانی موزیک گوش کنید.   

ELAC موزیک سانسور نمیکنه و به صدا کاراکتر نمیده, یکی از دلایل این جنس صدا به دلیل Ribbon tweeter بودن بلندگوهای ELAC است, tweeter های نواری نسبت به انواع Dome کاراکتر کمتری در صدا دارن و این مدل های که ELAC میسازد واقعا عالی هستند.   

من حدس میزنم صدای این بلندگو در ایران زیاد دوست نداشته باشن! من در موزیک صدای Live به Emotional ترجیح میدم, هرچه در فیلم صدای هیجانی دوست دارم در موزیک صدای طبیعی. اصلا فکر نکنید در موزیک از صدای Rich بدم میاد! اما از بلندگو و کلا های فای که به صدا کاراکتر میدن اصلا خوشم نمیاد, در ایران بسیار دیدم افرادی که صدای رنگی دوست دارن, یعنی صدا Smooth یا Sweet دوست دارن بعضی ها از صدای Warm خوششون میاد! و این یکی از همون دلایلی که خیلی از برندهای درست حسابی در ایران فروش نخواهد کرد! بهتر بگم صدای درست حسابی نخواهید شنید.

این بلندگوی کابینت مدرن با طراحی تابع به حس شنوایی دارد. بنظرم نقش کابینت بلندگو از درایورها مهمتره؟ شنیدیم بلندگوهای که درایورهای خوبی دارن اما صدای خوبی نمیدن! اصلا نمیگم این بلندگو ضعف در صدا نداره, که البته هیچ بلندگوی پیدا نمی کنید که در نواحی از صدا ضعف نداشته باشد! فقط خود ساز که هر نت مثل خودش اجرا می کنه. چیزی که این بلندگو در کلاس خودش کاملا متفاوت می کند همان Coherency بودن صدا در مدل های بوده که من شنیدم, صدای زنده و بدون کاراکتر, تغییر نکردن جنس صدا در ولوم های مختلف, باس عمیق و کیپ و Soundstage عالی از مشخص ترین ویژگی های مثبت ELAC است.

WireWorld HDMI

کابل HDMI مدل Chroma از برند WireWorld در چند تست مهم مورد آزمایش قرار دادم. مدتی هم هست مدل Ultraviolet به دستم رسیده و بعد از Break-in شدن تست های از این کابل گرفتم. این کابل حداقل نیاز به ۴۰ ساعت کارکرد دارد تا از حالت اولیه خارج شود.

خصوصیت بسیار مثبتی که در این دو مدل دیدم Neutrality بسیار بالای است که به سورس دارند, شاید به همین دلیل این کابل بسیار مورد توجه مجلات تست صدا و تصویر قرار گرفته است. کابل در دنیای دیجیتال هم به همان اندازه که در آنالوگ تاثیر گذار است, می تواند روی صدا و تصویر تاثیر مثبت و منفی داشته باشد. در بین کابل های HDMI که من تست کردم WireWorld بهترین نبوده, اما به میزان زیادی با Neutrality بالا من Impress کرده!

کابل در Setup های مختلف پاسخ های متفاوت دارد, اینطور نیست که بگیم در ۹۰٪ این کابل در هر سیستمی جواب مشابه می دهد. هر کابلی بافت صدا و تصویر خودش را دارد. به همین دلیل در Setup های حرفه ای کابلی انتخاب می شود که کمترین تاثیر منفی را در جنس صدا و تصویر پلیر و نمایشگر داشته باشد.

برای مثال VAN DEN HUL کابلی که کنترل خوبی روی نویز دیجیتال داره بدون فدا کردن وضوح برای کم کردن نویز, کابلی با بافت تصویر کمی Smooth و صدای بیشتر به سمت موزیکال بودن تا هیجانی بودن در افکت, فرکانس های میانه و پائین خیلی دستکاری نمیکنه, به همین دلیل اگر در سیستم خوبی قرار گیرد دیالوگ قوی و جلوی از این کابل شنیده می شود و همچنین باس کیپ و عمیق.

Monster Cable خصوصیات کاملا متفاوتی با VAN DEN HUL دارد, تصویر بسیار Bold با جزئیات بالا و کنترل شده. صدای به شدت Emotional با جزئیات بسیار بالا و کانالیزه, ذهنیت طراحان مانستر کاملا به سمت صدای هیجیانی و سریع است, به همین دلیل این برند محبوب ترین کابل ساز در بین سبک های موزیک Heavy metal است برای انتقال اون Riff های سنگین گیتار برقی در این سبک از موزیک. HDMI مانستر در پایداری و عوض نشدن شکل سیگنال در متراژ های بالا هم مطرح است.

WireWorld در چندین سیستم خوب و البته بیشتر در سیستم خودم تست های مختلف کردم, نمی تونم بگم این کابل مورد علاقه من! شاید در اولین تست های که از Chroma گرفتم صدا و تصویر کمی برام مایوس کننده بود! اما به تدریج و با تست فیلم های مختلف در چند پلیر کیفیت این کابل بیشتر برام مشخص شد.

بهترین توصیف کوتاه و حرفه ای برای WireWorld HDMI "کابلی که حظور خودشو در سیستم نشون نمیده"

من سعی نکردم از این برند تحلیل بنویسم چرا که برای محصولی که در دسترس همه نیست تحلیل نوشتن بیشتر داستان تعریف کردن. هدف فقط معرفی این برند و کمی اطلاعات در مورد چند نمونه کابل HDMI بود.

نگاهی اجمالی بر چند برند ویدئو پلیر ساز

در مطلب زیر نگاهی کوتاه دارم بر گذشته و حال چند برند ویدئو پلیر ساز به ویژه سونی, پاناسونیک و پایونیر. با تاکید بیشتر بر پاناسونیک چرا که این مطلب در اصل تحلیل بلو-ری پلیر مدل "BDT220" پاناسونیک بود, که بدین شکل در آمد!!!!

پاناسونیک در سالهای ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۰ میلادی که اوج رواج دی وی دی پلیرها بود با تولید دی وی دی پلیرهای نه چندان قوی در A/V یکی از تولید کنندگان ضعیف اما سرشناس ژاپنی بود. در ژاپن سونی و پایونیر نبض تولید دی وی دی پلیرهای های اند و میانه قیمت ( در آن سالها دی وی دی پلیرها جزء محصولات گران قیمت بحساب می آمد و هنوز به مرحله تجاری سازی نرسیده بود) را در دست گرفتند و آنچنان قدرت و اعتبار پیدا کرده بودند که هیچ رقیب ژاپنی و اروپایی امکان نزدیک شدن به این دو غول ژاپنی را نداشتند. اما پاناسونیک حتی توان ساخت یک "هد نوری" قوی که دیسک های کمی خش دار را بخواند نداشت! و در این مورد یکی از ضعیف ترین ها بشمار می آمد.

 کمپانی های دنن, مارانتز و آنکیو تنها تولیدات های اند داشتند و هنوز تولیدات تجاری نداشتند. دنن و مارانتز بعد از سال ۲۰۰۲ و قرار گرفتن در مجموعه D&M موفق ترین تولیدات خود را تجربه کردند. البته دنن و مارانتز تا این تاریخ هنوز هیچ ویدئو پلیر تجاری تولید نکرده اند. و تنها آنکیو بود که بعد از تولیدات فوق العاده ای مثل DV-S939 و DV-SP1000E که در کلاس های اند از بهترین ها بحساب میاد, چند تولید بسیار عجیب داشت! از دی وی دی پلیرهای که مونتاژ کاملی از پایونیر در کابینت متفاوت بود تا بلو-ری پلیر SP308 که از ال جی کپی برداری کرده بود!

یاماها تقریبا از ابتدایی ورود دی وی دی پلیرها حظور داشت, اما هیچ وقت نتوانست ویدئو پلیر ساز مطرحی شود! نه در دی وی دی و نه امروزه در بلو-ری پلیر تولید چشمگیری نداشته است!

تا سالهای ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۲ سونی به تدریج ساخت محصولا های اند کم کرد! تولید پلیرهای سری ES و QS که در سری های اند و میانه قیمت قرار داشتند کم شد و با تقاضای بازار رو به تجاری سازی آورد. مدل های بسیار پرفروشی مثل "DVP-NS305" اولین دی وی دی پلیر سونی با امکان پخش MP3 و همچنین مدل پرفروش "DVP-NS530" خود فاجعه ای در ساخت دی وی دی پلیرها از لحاظ کیفیت A/V بحساب می آمدند. (توجه کنید گفتم پرفروش اما بی کیفیت) صدا و تصویر در مدل های جدید سونی از این دو مدل به بعد به شدت مشکل دار بود! در آن سالها در پلیرهای های اند از پردازشگرهای 10Bit - 54Mhz استفاده میشد و در محصولات تجاری از پردازشگرهای 10Bit - 27Mhz که این میزان پائین خطوط کوانتیزه و فرکانس نمونه برداری باعث تصاویر به شدت ضعیف میشد که اگر هم طراحی خوبی پشت این پلیرها مثل نمونه های تجاری سونی نبود! تصویر با نویز دیجیتال بالا و لرزش همراه بود.

در آن زمان در خروجی Component دی وی دی پلیرها از سیستم تصویر interlace استفاده میشد, یکی از دلایل لرزش و شانه ای شدن تصویر همین سیستم ابتدایی بود. از اوایل سال ۲۰۰۳ بود که دی وی دی پلیرها با سیستم پخش Progressivescan وارد بازار شد. Progressivescan همراه شد با پردازشگرهای  12Bit - 108Mhz که باعث بهبود کیفیت تصویر در خروجی Component شد. سونی از اولین شرکت های بود که این سیستم پخش  و پردازشگرهای جدید وارد تولیدات تجاری خود کرد. مدل "DVP-NS730P" از پرفروش ترین های سونی بود. در همان سال مدل "DVP-NS930" از سری QS و مدل "DVP-NS999" از سری ES مجهز به سیستم Progressive scan و پرازشگرهای جدید بودند. سونی در سری تجاری خود مثل NS730P تا حدودی مشکلات تصویر کم کرده بود اما سونی در مدل های تجاری یک مشکل بزرگ داشت و دارد! صدا در مدل های تجاری سونی افتضاح خراب بود و هست! صدای این پلیرها در افکت های سنگین به شدت فرکانس های بالا و پائین فیلتر می کرد و چیزی جزء صدای مرده و بی روح باقی نمی گذاشت. این مشکل در تمام تولیدات تجاری سونی وجود داشت و هنوز هم در دی وی دی و بلو-ری پلیرهاش دارد.

پایونیر نیز با دی وی دی پلیرهای تجاری مجهز به Progressive scan و پردازشگرهای 12Bit - 108Mhz وارد بازار شده بود و مثل گذشته به کیفیت محصولات و طراحی دقیق وفادار بود. و از بهترین ها بحساب می آمد.

این بار پاناسونیک بود که با سری جدید پلیرهای خود نظر منفی برخی از Videophile هارو به خود جلب کرد, پاناسونیک با مدل های S75-S65-S35 وارد نسل جدیدی از ویدئو پلیر سازی خود شد. هر سه مدل مجهز به سیستم Progressive scan بودند و با پردازشگر دقیق 10Bit - 54Mhz کار می کردند. تصویر این سری از دی وی دی پلیرهای پاناسونیک کمی نویزی با جزئیات بالا و درخشان بود. همراه با صدای بسیار افکتیو و کریستالی. که در کنار پایونیر از بهترین های تجاری ژاپن بودند. پاناسونیک موفقیت دی وی دی پلیرهای خود را با معرفی مدل S97 در سال ۲۰۰۵ با پردازشگر 12Bit - 108Mhz و خروجی HDMI کامل کرد و ادامه داد.

 پایونیر نیز در همان سالها با معرفی مدل های مجهز به پردازشگرهای بسیار دقیق 12Bit - 108Mhz از "MediaTek" و خروجی HDMI یکی از بهترین ویدئو پلیر سازها بود و ادامه داد تا مدل NS-610 که در سال ۲۰۰۹ وارد بازار کرد و از موفق ترین مدل های تجاری پایونیر بود. پایونیر بعد از NS-610 تمرکز اصلی خود را روی بلو-ری پلیرها قرار داد.

این همه گفتم تا برسم به بلوری پلیر BDT220 از پاناسونیک, پلیری با کابینت بسیار ارزان و طراحی نچندان جذاب حتی برای یک محصول تجاری. پلیری با سرعت بالای بارگذاری دی وی دی و بلو-ری و منوی کامل و دقیق در کالیبره کردن و هماهنگ کردن پلیر با نمایشگر. یک بلوری پلیر ارزان با امکانات و کیفیت پخش ایده ال است.

تست های مختلفی از چند فیلم جدید روی این پلیر گرفتم, یکی از عنوان جدید بلوری "Ghost Rider: Spirit Of Vengeance" بود که یکی از تولیدات برجسه 1080P روی بلوری همین فیلم است. BDT220 تصویر گرم و سینمایی داره و Ghost Rider کمی با حرات رنگ بیشتری نسبت به پلیر مرجع من پخش می کرد. جزئیات بالای تصویر در این فیلم خیره کننده زیباست! فقط از صدا و تصویر این فیلم لذت ببرید. پاناسونیک برای یک پلیر تجاری تصویر عالی پخش می کرد! تصویر در تمام صحنه ها ثبات داشت. لرزشی در تیزی های تصویر ایجاد نمی کرد. جزئیات بالای نمایش میداد. کنتراست و عمق سیاهی عالی بود.

 صدای این پلیر هم در کلاس خودش عالی بود, دیالوگ قوی, افکت های لحظه ای با فرکانس کامل, بدون ایجاد حس تنبلی در صدا. فرکانس LFE بدون تغییر با صدای که من در پلیر مرجع خودم شنیدم.

این پلیر در ارتقاء تصاویر وضوح استاندارد به وضوح کامل هم فوق العاده بود! چند عنوان دی وی دی ریژن ۲ تست کردم, و بنظرم بهترین در این کلاس همین BDT220 هست.

در کل اگر بخوام از تمام ضعف های این پلیر بگذرم! یکی از انتخاب های تجاری مورد تایید, نسل جدید بلو-ری پلیرهای پاناسونیک است.

Pioneer BDP-LX54 Review

این تحلیل الان اینجا نمی نوشتم میرفت جزو کلی مطلب نوشته نشده در دفتر تستم!

بلو-ری پلیر LX54 پایونیر با ال سی دی سامسونگ, کابل Wireworld Chroma 6 ,آمپلی فایر Pioneer LX83  , بلندگوی Polk Audio بلو-ری Terminator Salvation   و دی وی دی Underworld: Evolution  تست کردم.

اینکه این پلیر چه فرمت های اجرا میکنه و اینجور چیزا که فکر نمیکنم اصلا اهمیتی در تحلیل یک ویدئو پلیر داشته باشه برید اینجا و خودتون ببینید.

 LX54 مدل ارتقا داده شده از LX53 است. با این تفاوت که در مدل LX53 از Profile 2.0 استفاده شده و در LX54 از Profile 5.0 که امکان نمایش تصاویر سه بعدی وضوح بالا را دارد.

  پایونیر یکی از بهترین دیجیتال ویدئو پلیر سازها در دو دهه گذشته بوده و هست. تولیدات ضعیف داشته اما هیچ وقت بد نداشته.

تست پلیر:

زمان لود دیسک بلو-ری حدود ۲۸ ثانیه که زمان متوسطی بحساب میاد.

تصویر فیلم ترمیناتور ۴ یکم Bold چیزی که من دوستش دارم, خوب میشه روی این نوع تصاویر سیستم تست کرد, LX54 جزئیات خوبی نمایش میداد, با اینکه کابلی مثل Wireworld یکم تصویر آرام میکنه, من اون Texture که از ترمیناتور ۴ انتظار داشتم خیلی خوب به من میداد. منظورم این نیست که کابل چیزی از دقت تصویر کم کرده بود, هر کابلی بافت صدا و تصویر مخصوص به خودشو داره که هرچی Neutrality کل سیستم بیشتر باشه خصوصیات کابل در هر سیستم صوتی و تصویری خودشو بیشتر نشان میده.

پلیر در حد قابل قبولی نویز دیجیتال کنترل میکرد. این فیلم گرین حساب شده داره, در نماهای خیلی کم دیده میشه و در نماهای محسوس, مخصوصا روی نمایشگری مثل سامسونگ اگر مشکلی در سیستم نمایش باشه یکم اذیت میکنه. اما روی این سیستم گرین سر جای خودش بود و خوب میشد جدا بودن گرین از بافت تصویر تشخیص داد. نمیگم مثل یک پلیر های اند عمل میکرد اما خوب بود.

ترمیناتور ۴ Texture فوق العاده عالی داره, LX54 خوب این بافت نمایش میداد, خوب و تمیز در حد قابل قبول.

تست دی وی دی LX54 روی فیلم Underworld: Evolution :) انجام دادم, فیلم ترکیبی از رنگ آبی و سیاه خالص, پلیر با bit-36 عمق رنگ اون میزان درخشندگی و عمق سیاهی که من از این فیلم می شناسم تا جای که نشه ایراد گرفت نمایش میداد. افزایش رزولوشن از Standard-definition به High-definition خوب بود, تیزی لبه های تصاویر کنگره داره دیده نمیشد که امتیاز مهمی در پلیرهای است که تصاویر وضوح استاندارد به وضوح بالا ارتقا میدن.

 در صحنه های از فیلم کمی گرین هست که من دوستش دارم, در حالت وضوح استاندارد روی این کلاس از پلیرها یکم این گرین میره تو بافت تصویر و از وضوح کم میکنه! با افزایش رزولوشن اگر خوب و دقیق انجام شده باشه این گرین از بافت تصویر جدا میشه و دیگه زشت نیست, من میگم گرین شخصیت پیدا میکنه و خودش میشه بخشی از لذت بردن از دقت تصویر. LX54 پایونیر در کلاس خودش این کار خوب انجام میداد, اجرای این پلیر روی دی وی دی خوب بود.

 

صدای LX54 مثل تمام ویدئو پلیرهای پایونیر Dynamic و Rich بود. البته این ویژگی پایونیر در پلیرهای مختلف متفاوت, LX54 صدای DTS-HD خوب اجرا میکرد. با رزولوشن بالا و پیک های لحظه ای تاثیر گذار سیستم صدای خوبی هم از پایونیر حمایت میکرد, بلندگوهای Polk Audio بسیار افکتیو, موزیک آنچنان Sweet ندارن اما افکت عالی دارن.

 تست دالبی پلیر روی فیلم Underworld: Evolution انجام شد, صدا با رزولوشن بالا و کاملا کانالیزه شنیده میشد. که برای بلو-ری پلیری در این کلاس قابل قبول بود.

تست موزیک پلیر مثل تمام تولیدات پایونیر در این کلاس آنچنان جالب نیست! مدل LX52 نسبت به LX53 و LX54 مدار صوتی آنالوگ خیلی بهتری داشت! اما کلا پایونیر در ساخت ویدئو پلیرهای ارزان و میانه قیمت مثل این یکی افکت فدای موزیک نمیکنه.

LX54 در کلاس متوسط پلیری خوش ساخت, با منوی کامل تر نسبت به هم کلاس های گذشته, صدا و تصویر خوب, و بهتر از مدل های ارزان قیمت و قابل قبول در کلاس خودش است.

Marten FormFloor loudspeakers

این تحلیل Victor Chavira از بلندگوی مدل FormFloor مارتن نوشته, خود مارتن هم در وبلاگش ازش تقدیر کرده. گفتم قسمت کوتاهی از این تحلیل ترجمه کنم اینجا براتون بزارم.

 FormFloor

 

 دست یابی به تجربه اجرایی FormFloor یک مقدار سخت است. و یک مقدار خلاف عرف آن چیزی است که قبلا به آن خو گرفته ایم.

 من بلندگوی FormFloor  را در همان جایی که مدل MILES 2 مارتن را قرار داده بودم گذاشتم و حدود ۹۰ دقیقه با موسیقی هایی که قبلا هم گوش داده بودم تست کردم.

حقیقتا درک شفافیت تصویری و عمق ادراکی در بلندگوی FormFloor مارتن بی نظیر است.

اجرای باس در ووفر ۷ اینچی سرامیکی بی نظیر است, و صدا کل محوطه را می گیرد.

Ribbon Tweeter گاهی افکت های کناری دارند, با Over Tone ناخالص! ولی این مشکل در FormFloor دیده نمیشه و در فرکانس های بالا گوش شنونده را آزار نمیده.

 خواننده کوبایی شروع کرد به تک خوانی یک قطعه موسیقی انگار موسیقی مثل یک پر خیلی سبک آدم لمس میکنه.

نواختن پیانو در FormFloor از شفافیت و دینامیک خالص برخوردار است با اجرای احساسی. 

شفافیت, هارمونی و تونالیتی FormFloor به شما اجازه می دهد که اجرای پیانو را تحسین کنید.

If you are in search of a speaker with exceedingly clear voice and dynamic force to fill a medium sized room with panoramic sound, put the Marten FormFloors at the top of your list. Highly recommended

اگه دنبال یک اسپیکر با صدای فوق العاده شفاف هستید که یک اتاق متوسط را ساپورت کنید, بلندگوی FormFloor مارتن اول لیستتان بذارید. این بلندگو را واقعا توصیه میکنم!