Cambridge Audio AXA25 , AXC25

توضیحات

دسته: نظرات شخصی ما

نوشته شده توسط بهرنگ برزین

من برند Cambridge Audio بخاطر کیفیت ساخت بسیار خوبی که داره دوست دارم, همیشه یک اصالت بریتانیایی در تولیداتش هست.

اما ظاهرا این برندم داره میره به سمت آشغال سازی! به عنوان نمونه به ساخت و شکل طراحی این ست استریو دقت کنید, چه در بخش آمپلی فایر و چه در ساخت سی دی پلیر از ارزون ترین و بدترین قطعات استفاده شده است! که بنظرم برای این برند خوشنام یک فاجعه بحساب میاد.

از طراحی و ساخت بی کیفیت کابینت ها که بگذریم, میرسیم به سی دی پلیر که از ارزون ترین دیسک درایو درش استفاده شده است! سیم فلت های بسیار بی کیفیت, خازن های چینی بی کیفیت, اتصالات بسیار بی کیفیت و...

بخش آمپلی فایر هم به همین شکل از قطعات بسیار ارزان قیمت در ساختش استفاده شده است, سیم کشی های افتضاح, قطعات الکترونیکی بی کیفیت, ترانس ارزون قیمت و بدون هیچ نویزگیری در بخش پاور و از همه بدتر و بنظرم مضحک تر استفاده از IC TDA ست که در صنعت الکترونیک برای رادیو و ضبط ها از این IC استفاده میکنن!

دوستانی که کیت های الکترونیکی میسازن TDA خوب میشناسن. یک IC تقویت کننده بسیار بی کیفیت و کم توان با با دیستروشن بسیار بالا اصلی ترین شاخص این IC معروف در دنیایی سرگرمی های الکترونیک است. TDA رسماََ از STK معروف هم بسیار تقویت کننده ضعیف تر و بی کیفیت تری بحساب میاد! واقعا نمیدونم چرا برندی با کیفیت Cambridge Audio باید از همچین طراحی و قطعاتی استفاده کنه!

با توجه به کیفیت طراحی و ساخت این ست استریو  از نظر شما میتونه صدای خوبی بده؟

در ادامه مطلب جزییاتی از شاهکار مهندسی Cambridge Audio ببینید:

موارد مرتبط:

آمپلی فایر اونکیو TX-L20D

یکم بنویسم دورهم باشیم

توضیحات

دسته: نظرات شخصی ما

نوشته شده توسط بهرنگ برزین

خبر خوبی که امروز منتشر شد, ساخت مستندی با عنوان "Maria By Callas" از زندگی "ماریا کالاس" توسط سونی پیکچرز کلاسیکس بود, قراره در این مستند شاهد تصاویر رنگی, مصاحبه ها و اجراهای از این اسطوره تکرار نشدنی آواز کلاسیک باشیم که تا به امروز منتشر نشده است, باید تا 2 نوامبر تاریخ انتشار این مستند جذاب صبر کنیم...

کمپانی KEF سری محبوب R دوباره روی میز طراحی برده, و با یک مهندسی کاملا جدید سری R بازتولید کرده است. سری اول R به نسبت هم قیمت های خودش صدا و طراحی خوبی داشت, اما نکات ضعف های هم داشت, یکی از مهم ترین ضعف های سری اول R کابینت ضعیفش بود, که با چند Knock test متوجه ضعف کابینت سری اول R می شدید. که در سری جدید با استفاده از MDF تقویت شده و ضخیم تر این مشکل ظاهرا حل شده است. تغییراتی در درایورها و استفاده از پورت باس قابل انعطاف از دیگر بهبودهای سری R جدید است. پورت باس قابل انعطاف خیلی سال پیش یاماها در ساب ووفرهاش ازش استفاده کرده بود. به هر حال باید صبر کرد و صدای سری R جدید شنید...

 یکی از تست های فیلم بلوری این چند روز اخیر "Avengers: Infinity War" بود, من این فیلم در IMAX و Dolby Cinema دیدم, در نسخه ی خانگی شاخص های تصویر شباهت های به نسخه ی سینمایی فیلم داره, اما در صدا یکی از بدترین کارهای که در سال اخیر تست کردم! اگر فیلم در دو سالن ها اند سینما ندیده بودم, شک به بد بودن صداگذاری می کردم, قبول دارم فیلم در IMAX هم چندان صدای شوک کننده ای نداشت, اما نمیشد اینقدر هم ازش ایراد گرفت, یه کار کاملا عادی و در لحظاتی لذت بخش بود, که در مقایسه با کارهای خیلی خوبی مثل Rampage و Tomb Raider همانطور که گفتم از 5 ستاره 3.5 میگیره, اما در نسخه ی خانگی صدا هم در نسخه ی بلوری استاندارد که DTS-HD Master Audio 7.1 و هم در نسخه ی UHD که صدا Dolby Atmos است, شاهد صدای به واقع حقیرانه و به شدت بد هستیم! صدا در هیچ شاخصی حتی به متوسط نزدیک هم نمیشه! افکت های کش دار و خفه شده, LFE فوق العاده حقیرانه و ضعیف, صدا به شدت تهی از جزئیاته, هرچی شاخص بد به ذهنتون میرسه در نسخه ی خانگی Avengers: Infinity War کنار هم هست. من خیلی سال پیش به نسخه ی اول Avengers در صدا 2 ستاره دادم, اگر بخوام به این فیلم در صدا ستاره بدم, بی اغراق "نیم ستاره" میدم. حتی لایق یک ستاره هم نیست.

18 سپتامبر نسخه ی بلوری Jurassic World: Fallen Kingdom وارد مارکت آمریکا میشه, چند روزی هم هست یونیورسال پخش نسخه ی دیجیتال فیلم شروع کرده, من این کار در IMAX دیدم و کار جذابی بود, نه به اندازه قسمت اول Jurassic World اما خوب بود. الان چک کردم دیدم یونیورسال نسخه خانگی این فیلم در نسخه ی بلوری استاندارد و هم در UHD با فرمت صوتی DTS:X منتشر کرده, (جالبه یونیورسال تمام نسخه های خانگی ژوراسیک پارک و دنیایی ژوراسیک با فرمت dts عرضه کرده است.) که در این نبود فیلم های خوب با فرمت dts-X خبر خیلی خوبی بود. خدمت دوستانی که احتمالا از فرمت DTS:X اطلاع ندارند, عرض شود که این هم فرمت جدیدی است دقیقاً مثل Dolby Atmos و شامل کانال های سقفی میشه, dts-X هم مثل دالبی آدموس به صورت lossless ضبط می شود, در این روش انتقال داده بروی دیسک بلوری هیچ گونه اتلاف داده ای نداریم و صدا دقیقاً مشابه صدای داخل استودیو بروی بلوری منتقل می شود. با تست های که از dts-X داشتم, گستره ی دینامیکی مشابه ی به دالبی ادموس داره, به همان اندازه لود و افکتیو است. نمیتونم با اطمینان بگم چرا که نسخه های زیادی با فرمت dts-X در دسترس نیست! اما شاید در کانال های سقفی بهتر و افکتیو تر از دالبی ادموس شنیده بشه... شاید

یک سکانس طلایی در قسمت دوم Jurassic World هست که بی اغراق یکی از دراماتیک ترین صحنه های هست که در یک فیلم علمی و تخیلی دیدم, حتی شاید از لحظه خداحافظی E.T هم تاثیرگذار تر باشه! برای این که نقش "اسپویلر" نداشته باشم, توصیه می کنم فیلم حتماً ببینید, شک ندارم تا به حال دلتون برای یه دایناسور تا به این حد نسوخته! و این کار فقط در قدرت صنعت فیلم سازی هالیوود است.

یکی از دوستان فیلم The Nun در IMAX برلین دیده, با این که مرد بزرگی, ظاهرا چند بار از ترس جیغ کشیده! ظاهرا فیلم فوق العاده در صداگذاری خوب کار شده و لحظات شوک کننده ای داره!

 خبر جالب دیگه ی که خیلی سر و صدا کرد "IMAX Enhanced" بود, همکاری IMAX  با dts برای ایجاد یک گواهی جدید صدا و تصویر برای نسخه های بلوری و تجهیزات پخش صدا و تصویر خانگی چیزی شبیه به گواهی THX اما این بار از طرف دو غول حال حاظر صنعت سینما که بالاترین کیفیت صدا و تصویر را تضمین می کند. اولین برندهای که گواهی IMAX Enhanced دریافت کردند, دنن و مارانتز برای آمپلی فایرهای سینمای خانگی و سونی برای پروژکتورهای نسل جدید سری ES هستند.

بعید نیست در نسل جدید سالن های IMAX از صدای dts-X استفاده بشه. به هر حال قراره IMAX تغییراتی در صدا و تصویر سالن هاش ایجاد کنه تا در رقابت با دالبی سینما همچنان بتونه پیشتاز صنعت سینما باقی بماند.

میدونستید لامپ پروژکتورهای IMAX هر 1200 ساعت تعویض میشه, و برای هر تعویض دو نفر با محافظ صورت در برابر انفجار لامپ اقدام به تعویض لامپ ها می کنند, و می دونستید برای خنک کردن لامپ هر پروژکتور در هر دقیقه بیش از 13 لیتر آب در چرخش است!

من فکر می کنم خیلی از فیلم ها به دلیل این که برای نسخه ی خانگی دوباره اکولایز و مستر نمیشن, و با همون میکس سینمایی وارد نمایش خانگی میشن, اینقدر در صدا ایراد دارن! فیلمی که در استودیوی با ابعاد سالن سینما و برای ابعاد سینما میکس شده, وقتی میاد و در فضای سینمای خانگی اجرا میشه مشکلات جدی براش ایجاد میشه, خیلی از استودیوها و تهیه کننده ها فیلم هارو برای نمایش خانگی دوباره اکولایز و مستر میکنن, ولی در بسیاری از فیلم ها مثل Avengers: Infinity War و Black Panther و بسیاری دیگه از فیلم ها که در سالن های IMAX و دالبی بسیار صدای خوبی داشتن, اما در نسخه ی خانگی داستان عوض میشه و تا این حد بد صدا میدن!

یاماها سری 2018 آمپلی فایرهای سری AVENTAGE با تکنولوژی جدیدی با نام Surround AI عرضه کرده است, که به ادعای یاماها این فناوری یک انقلاب در DSP صداست و تا قبل از این در هیچ کدام از محصولات یاماها قدرت و دقت پردازشی تا این اندازه قدرتمند نداشته اند. Surround AI در سه مدل برتر RX-A1080, RX-A2080, RX-A3080  و همچنین در پروسسور CX-A5200 استفاده شده است.

خوش باشید

IMAX یا Dolby Cinema

توضیحات

دسته: نظرات شخصی ما

نوشته شده توسط بهرنگ برزین

مجموعه AMC بزرگترین و پیشرفته ترین سالن های سینمای را در سراسر جهان در اختیار دارد, یک کمپانی آمریکایی که در سال های اخیر در اروپا و حتی آسیا سالن های بسیار پیشرفته با آخرین فناوری روز صدا و تصویر طراحی و ساخته است. AMC تنها از تکنولوژی کمپانی Dolby در سالن های خود استفاده می کند. آخرین و جدید ترین سالن های مجموعه AMC سالن های Dolby Cinema است, دالبی سینمارو با سینمای دالبی اشتباه نگیرید! سالن های Dolby Cinema به این معنی است که این سالن مجهز به Dolby Atmos و Dolby Vision و همچنین طراحی آکوستیکی با استاندارد کمپانی دالبی است. چیزی شبیه به سالن های IMAX که در طراحی سالن و سیستم صدا و تصویر کاملا اورجینال هستن, سالن های دالبی سینما هم کاملا یکپارچه و توسط دالبی طراحی و کالیبره می شود. سالن های دالبی سینمارو نمیشه از لحاظ کیفیت صدا و تصویر با سالن های MAX مقایسه کرد.

خوشبختانه در چند وقت اخیر موفق شدم چند فیلم رفرنس در صدا و تصویر همزمان در سالن های IMAX و Dolby Cinema تست و با هم مقایسه کنم, و بیشتر با تفاوت های صدا و تصویر در این دو فرمت سینمایی فوق العاده مدرن آشنا بشم, فیلم های مثل Avengers: Infinity War , Rampage و Tomb Raider هر سه فیلم تجربه ی فوق العاده ای در صدا و تصویر برای من داشتند. (خدارو شکر می کنم برای امکاناتی که در اختیار دارم)

به همان اندازه که در لحظه ورود به سالن IMAX از عظمت پرده شگفت زده می شوید, در ورود به سالن Dolby Cinema از زیبای و شکل طراحی این سالن ها شگفت زده خواهید شد! نور پردازی, طراحی سالن, کیفیت صندلی ها و... همگی در اوج زیبای و شکوه ساخته شده اند و به واقع که سالن های دالبی سینما های اند است.

 صندلی های سالن های دالبی سینما چرمی با امکان تنظیم پشتی صندلی, جای پا و ماساژور کمر هستند, سالن کاملا وکیوم شده است, از لحظه ورود به سالن احساس می کنید در اتاق ساکت یک استودیو ضبط قرار گرفتید, که صدای نفس های خودتو هم می شنوید, کوچکترین صدای که تماشاگران ایجاد می کنن به راحتی شنیده می شود, به همین دلیل در سالن های Dolby Cinema amc به هیچ عنوان اجازه بردن هیچ گونه خوراکی حتی "پاپ کورن" هم ندارید, فقط به دلیل آکوستیک و سکوتی که در سالن است.

نسبت تصویر در دالبی سینما مثل پرده های استاندارد 2.40:1 است, در صورتی که در فرمت IMAX نسبت تصویر 1.9:1 است, و این یعنی بروی پرده IMAX تصویر 26 درصد کامل تر از دالبی سینما نمایش داده می شود. اما شاید این تنها برتری فرمت IMAX بر دالبی سینما باشد.

در دالبی سینما هم مثل IMAX with Laser از دو لیزر پروژکتور 4K برای نمایش تصویر استفاده می شود, که در نتیجه بروی پرده تصویری با وضوح 8K نمایش داده می شود. اگر کنتراست تصویر بهترین و گرون قیمت ترین ویدئو پروژکتورهای خانگی را در بالاترین مدل 200,000:1 داشته باشیم (در بهترین مدل) کنتراست تصویر بروی پرده Dolby Cinema عددی برابر با 1,000,000:1 است, که فقط اگر علاقمند به ویدئو پروژکتور باشید, معنی و بزرگی این عدد را برای کنتراست تصویر درک خواهید کرد.

رزولوشن 8K خارق العاده ست, واقعاً تجربه ای که فقط باید تجربش کرد... گستره داینامیکی و عمق رنگ سیاه بروی پرده دالبی سینما به واقع یک گراند رفرنس حقیقی است, سیاه جوهری عمیق تر از نمایشگرهای OLED بروی پرده ای عریض می بینید که خیره کننندست, تجربه ای بی نهایت از کنتراست و عمق رنگ های درخشان که بسیار عمیق تر از آن چیزی است که در این لحظه بهش فکر می کنید.

صدا در سالن های دالبی سینما Dolby Atmos است, اما نه دالبی ادموس 7.1.4 که ما در خانه داریم, به قول مهندس سالن AMC شهر هامبورگ صدای دالبی ادموس 7.1.4 برای ما صدای سنتی بحساب میاد, صدای دالبی ادموس در سالن های دالبی سینما به صورت 32.2 کانال با 128 اسپیکر پخش می شود, سالن های دالبی سینما از سه کانال مرکز استفاده می کنند, درست مثل سیستم صدای SDDS سونی, سه کانال مرکز و دو کانال اصلی چپ و راست و 10 عدد ساب ووفر 18 اینچی کانال های پشت پرده را تشکیل میدن, و دیگر کانال ها شامل ساراندهای کناری, پشت سالن و همچنین کانال های سقفی هستند, هر کدوم از کانال های ساراند در دالبی سینما مجزا است, و هیچ گونه یکپارچگی در ساراندها وجود ندارد, افکت ها می توانند از یک کانال ساراند در یک لاین به کانال کناری منتقل بشن, این یعنی داشتن صدای کانالیزه به معنای واقعی, کانال های سقفی هم مجزا هستن و هر بلندگو می تواند افکت مربوط به خود را اجرا کند, این سیستم صدا گذاری پیچیده تجربه منحصر به فرد و بی نظیری را برای تماشاگران علاقمند به صدا و تصویر ایجاد می کند.

در سالن های دالبی سینما چهار یونیت ساب ووفر که هر کدام شامل دو ووفر 18 اینچی می شود را بروی سقف داریم, و 10 ساب ووفر 18 اینچی پشت پرده و در مرکز پرده نمایش. بی شک و بی شک تجربه صدای کانال LFE در سالن های دالبی سینما یک تجربه ی کاملا متفاوت و جدید حتی برای دوستانی هست که تجربه ی IMAX دارن, فشار صوتی که از ساب ووفرهای روی سقف به تماشاگران وارد می شود, قلب بیننده از سینه بیرون می کشد, دقت و DSP صدای فرکانس پایین به دقت سالن های IMAX است, و به هیچ عنوان نمیشه محل و منطقه ی انتشار صدارو تشخیص داد, همان احساسی که در IMAX دارید با یک فشار صوتی سنگین از سقف ترکیب کنید! (باید تجربه کنید تا متوجه بشید) در سالن های استاندارد فرکانس ناحیه باس نهایت تا 45 هرتز و در سالن های THX تا 40 هرتز پایین میاد, در حالی که در IMAX و دالبی سینما ما فرکانس پاینی تا 23 هرتز داریم, با این تفاوت که در دالبی سینما فشار صوتی بیشتری از IMAX را تجربه می کنیم.

در سالن های دالبی سینما از نسل جدیدی بلندگوهای سینمای استفاده می شود, بلندگوهای که دیگه از هورن برای پخش فرکانس های بالا استفاده نمی کند, و به جای هورن از تیوتر های "نواری" به تعداد بیشتر استفاده شده است. در تصاویر ابتدای مطلب نوارهای قرمز رنگ بروی دیوار و سقف همگی بلندگوهای ساراند هستن, ملاحظه می کنید شکل و ظاهر این بلندگوها با آنچه در سالن های استاندارد استفاده می شود کاملا متفاوت است. دلیل عدم استفاده از هورن های کلاسیک برمیگرده به تعداد زیاد بلندگوها و زاویه باز انتشار موج توسط هورن ها, از طرف دیگه برای کانال های سقفی سالن نمیشه از هورن استفاده کرد, چرا که باید افکت های سقفی کاملا مستقیم و با زاویه بسته منتشر بشن, و اگر از هورن در ساراندها استفاده بشه, به دلیل تعداد کانال ها ساراند یک لایه ماسکه کننده صدا بین کانال های ساراند دیوار و سقف ایجاد می شود و چند مورد دیگر که الان نمیخوام آلمانی بازی دربیارم و دو ساعت هر چیز کوچیکی توضیح بدم!

برند IMAX برای رقابت با دالبی سینما دست به تغییراتی اساسی زده است, اولین آن استفاده از دوربین های کمپانی ARRI است, دوربین ALEXA 65 اولین دوربین دیجیتال این برند با استاندارد IMAX است, که برای اولین بار در دو قسمت آخر از "Captain America" مورد استفاده قرار گرفت.

IMAX برای سیستم صدا هم تغییرات اساسی را در نظر دارد, به زودی تمام سالن های IMAX به سیستم صدای 11.1 کانال مجهز خواهند شد, و همچنین فیلم های که برای نمایش در سالن IMAX آماده سازی می شوند, با صدای 11.1 کانال صداگذاری خواهند شد, (هنوز کمپانی IMAX مشخص نکرده در فرمت جدید صوتی مثل گذشته از فناوری اختصاصی خود استفاده خواهد کرد, یا از دیگر برندهای شناخته شده مثل دالبی, dts یا Auro کمک خواهد گرفت) به هر حال تغییراتی که برای حفظ جایگاه اول و رفرنس بودن سالن های IMAX بسیار لازم است.

دنیای صدا و تصویر هر سال در حال تغییر است, و ما علاقمندان به صدا و تصویر باید برای تجربیات جدید هزینه و برنامه ریزی کنیم, نمیشه پای کامپیوتر نشست و با خوندن مطالب من و امثال من IMAX یا Dolby Cinema تجربه کرد! میدونم با شرایط اقتصادی حاظر سفر به خارج از کشور  بسیار سخت است, اما باید از بعضی از سرگرمی ها و شاید بسیاری از خواسته هاتون در طول سال بزنید, تا آنچه من در این سایت می نویسم خودتون تجربه کنید, (اگر واقعاً عاشق صدا و تصویر هستید) بیش از ده ساله که یادتون دادم آدم هارو برای خودتون در هیچ زمینه ای رفرنس نکنید, و فقط مسیر و خط از من و امثال من بگیرید, و خودتون برید و صدا و تصویر تجربه کنید.

خوش باشید

موارد مرتبط:

سینماهای MAX یا IMAX

سینماهای 4DX

سینماهای 4DX

توضیحات

دسته: نظرات شخصی ما

نوشته شده توسط بهرنگ برزین

 4DX ورژن تکامل یافته و امروزی سالن های 4D یا همان چهار بعدی قدیم است, در واقع با اضافه کردن افکت های محیطی مثل , باد, دود, حباب, آب, بو, فشارهای فیزیکی و... تاثیرات محیطی فیلم را بروی بیننده افزایش دادن, چیزی شبیه به سالن های 4D را ما سالهاست از زمان عرضه ی فیلم های بلوری با عنوان D-BOX در خانه داریم,  برای آشنایی با این سیستم مطلب بسیار خوبی که مهندس تقوی عزیز نوشتن مطالعه کنید, اما واقعاً این نوع فیلم دیدن و سالن های 4DX مناسب علاقمندان صدا و تصویر سینمایی است؟

من 2 باز تجربه ی تست و تماشای فیلم در سالن های 4DX دارم, بار اول در آلمان و به صورت دموی سی دقیقه ای بود, و آخری دیروز در مجوعه ی VOX سینمای شهر دبی, من برای تماشای فیلم های "Star Wars: The Last Jedi" و "Jumanji 2" به دبی آمدم, متاسفانه قسمت دوم جومانجی در IMAX نمایش داده نمیشد! و فقط در سالن های استاندارد, MAX و 4DX نمایش داده میشد! از نجربه ی "جنگ ستارگان" در IMAX که بگذریم (فوق العاده بودن) میرسیم به جومانجی 2 که بی دلیل تصمیم گرفتم فیلم در 4DX ببینم! اولین شوکی که بهم در 4DX داده شد, قیمت بلیت 137 درهمی بود! که از نظر من واقعاً احمقانه گرونه.

سالن های 4DX ابعاد خیلی بزرگی ندارن, و حتی کمی هم از استاندارد سالن های عادی کوچکتر هستن, اما با این که سالن ها خیلی بزرگ نیستن پرده نمایش خمیده و سایز کاملا استانداردی دارد, تقریباً هم سایز سالن های MAX و کمی کوچکتر از سالن های THX است. سالن MAX با IMAX فرق می کند, مطلب مربوط به سالن های MAX مطالعه کنید.

سیستم صدا دالبی 7.1 غیر فشرده ست, و هر سالن مجهز به دو دسنگاه ساب ووفر استاندارد پشت پرده نمایش است, بنظرم باید در این سالن ها مثل سالن های MAX ساب ووفرهای روی سقف و همچنین صدای دالبی ادموس و پیکربندی سقفی را هم داشته باشیم. با این که اصلا در سالن های 4DX ضعف فرکانس های پایین احساس نمیشه, اما به دلیل تکان های شدید صندلی ها کمی از تاثیر افکت های فرکانس پایین کم می شود, که به راحتی میشه با ساب ووفرهای روی سقف فشار صوتی لازم را به بیننده ها وارد کرد. صدای پرده میتونه خیلی بهتر و کانالیزه تر شنیده بشه, که باز شاید به دلیل تکان های صندلی نمیشه روی صدای پرده تمرکز کرد, صدای ساراندها در استاندارد سالن های درست و حسابی است. جالب این که روش چیدمان ساراندها شبیه به استاندارد THX است! اما آن کجا و این کجا. باز هم تاکید می کنم اصلا ضعفی در صدا نبود, شاید مرجع ذهنی من IMAX , MAX  و THX است.

تصویر سیستم DLP 2K است, تصویر شارپ , درخشان و با کنتراست و عمق رنگ ایده آل پرده های استاندارد جهانی است.

اما آیا واقعاً من از دیدن قسمت دوم جومانجی در سالن 4DX لذت بردم! اولین و عذاب آور ترین چیزی که از تجربه ی 4DX دارم, اون Roll های پشت صندلی بود...! که درست مثل صندلی های ماساژور آدم شکنجه میداد, در سکانس های برخورد هم پشتی سر صندلی ضربه میزد به سرم! انگار یکی از پشت میزنه تو سر آدم. نورهای جلوی صندلی واقعاً مزخرف و کور کننده فلاش میزد, یک لحظه همه جارو سفید میدیدم! بخارهای که از جلوی صحنه آزاد میشد برای لحظاتی کاملا بخش های از پرده را ماسکه می کرد و در حساس ترین صحنه ها نمیشد پرده را دید! اسپری آب اونم با اون شدت و حجم واقعاً اذیت می کرد, و مسخره تر این که میشد حدث زد الان آب اسپری میکنن, اینقدر هم فاصله ی بیننده با پنل های که اسپری آب و فلش ها روش کار گذاشته شده بودن زیاد بود که نمیشد دستتو بگیری جلوش, اگر میومدی جلو امکان داشت با یه حرکت صندلی شوت بشی رو صندلی جلویی :)

شاید جذاب ترین تجربه ی دیدن جومانجی در سالن 4DX بوی تازه خزه و جنگل بود که خیلی قوی و مشهود در سالن آزاد میشد و با صداگذاری بسیار خوبی که فیلم داشت واقعاً حس جالب و متفاوتی را به من منتقل می کرد, عالی بود.

کلام آخر این که آیا شکنجه... ببخشید تجربه ی دیدن فیلم در سینمای 4DX دوست داشتم و به شما هم توصیه می کنم, به عنوان یک علاقمند به صدا و تصویر سینمایی که تجربه های از سالن های مختلف دارم...خیر توصیه نمی کنم برای سالن 4DX هزینه کنید. و مثل همیشه شمارو به تجربه ی سالن های IMAX دعوت می کنم. در ادامه مطلب 2 ویدئوی کوتاه به زبان فارسی از تبلیغ سالن های 4DX ببینید

خوش باشید

ماریا کالاس

توضیحات

دسته: نظرات شخصی ما

نوشته شده توسط بهرنگ برزین

در 5 ژوئیه 1965 ( چهاردهم تیر) "ماریا کالاس" آخرین اجرای اپراتیک خود را در سالن "Royal Opera House" لندن اجرا کرد, و پس از این تاریخ دنیا صدای مشابه کالاس را تجربه نکرد...

کالاس، خواننده‌ای که صدایش همچون سازی در ارکستر بود. گاه ویولن، گاه فلوت و لحظه‌ای ویولا می‌شد. در نقش "نورما" همانقدر خوش درخشید که در نقش "ویولتا". ماریا کالاس، پدیده‌ای با دو ویژگی: ماریای زن و کالاس هنرمند.

اپرا را یکی از کهن‌ترین و کامل‌ترین هنرها می دانند. قدمتش به یونان باستان باز می گردد، اما زادگاه اصلی اش ایتالیاست. چهار قرن پیش دو هنرمند ایتالیائی، "کاچینی" و "پری" با آوای گرم و پرقدرت خود این هنر باستانی را همراه با نمایش و آواز و موسیقی به جهانیان عرضه کردند. انگلستان و فرانسه و آلمان، و پس از آن متروپولیتن آمریکا پایگاه‌های بعدی اپرا بودند. از میان کشورهای شرقی این مصری‌ها بودند که در آغاز به فکر عرضه این هنر ارزنده افتادند.

ایران و دیگر کشورهای خاورمیانه نیز پس از مصر پا به میدان گذاشتند. همزمان با گشایش تالار رودکی در سال ۱۳۴۶ اپرا نیز به ایران راه یافت. شاید از آن پس بود که هنرمندان مشهور اپراهای جهان نیز برای ایرانیان نام آشنا شدند. در میان علاقمندان به اپرا اما کسی نبود که نام ماریا کالاس را نشنیده باشد. آنهائی که به فرنگ راه داشتند و دستی گشاده، به اسکالای میلان، ورونای ایتالیا و دیگر اپراهای بزرگ جهان می‌رفتند، تا دیداری با این هنرمند جهانی داشته باشند.

زندگی مالامال از تناقض

می‌گویند زندگی کالاس پر از تناقض است. در ظاهر زنی خشن و بدبرخورد، اما در صحنه آنچنان احساساتی که اشک را از دیدگان تماشاگران جاری می ساخت.

ماریا فرزند سوم یک خانواده یونانی است که در نیویورک متولد می‌شود. تولدی که فاصله چندانی با مرگ برادر کوچک او نداشت، شادی چندانی نیز به بار نیاورد. پیانو بنا به خواست مادر با وجود اوضاع مالی نه چندان خوب جزء لاینفک خانه بود.

اوانگلیا که صدای خوش را از پدر به ارث برده بود، خیلی زود متوجه استعداد کودک خردسالش در زمینه موسیقی و آواز می‌شود. در آشپزخانه کار می‌کرد که نوائی دلپذیر از پیانو می‌شنود و با عجله خود را به اتاق می‌رساند. ماریا را می‌بیند که با دستان کوچکش بر روی پیانو قطعه‌ای می‌نوازد و آوازی را زمزمه می‌کند. از آن پس اوانگلیا آرزوهای سرخورده خود را در ماریا می‌دید و از هیچ کوششی برای موفقیت او دریغ نمی‌کرد.

هشت ساله بود که قطعه لاپالوما را نواخت و ده ساله بود که آریای کارمن را اجرا کرد. بازگشت به یونان پس از اتمام دوره دبیرستان نقطه عطفی نیز برای زندگی موسیقائی ماریا بود.

شاید اگر خواننده "توسکا" در اپرای آتن ناگهان مریض نمی‌شد، ماریا خیلی دیرتر به شهرت می‌رسید. اما همین اتفاق ساده سبب شد تا هیدالگو ماریای جوان را در سال ۱۹۴۱ در سن هجده سالگی برای نخستین بار به روی صحنه بفرستد. «او یک توسکای فراموش نشدنی بود و تا پایان عمر در این نقش ستاره درخشان و تکرارنشدنی باقی ماند.»

آتن اما هنوز آن جائی نبود که بتواند برای ماریا شهرتی جهانی به بار بیاورد. هدف ماریا اسکالای میلان بود. به ایتالیا رفت تا اسکالا را فتح کند. آشنائی با باتیستا مِنِگینی ایتالیائی و سپس ازدواج با او با تفاوت سنی بسیار، نخستین گام‌ها در این راه بود. در اسکالا پذیرفته نشد، اما در "ورونا" به روی صحنه رفت. روز و شب تمرین می‌کرد و اجرای هیچ نقش مشکلی را حتی در فرصت‌های کوتاه رد نمی‌کرد.

اولیور مِرلین در کتاب خود می‌نویسد: «ماریا از سه صدا برخوردار بود: صدای بالا، صدای میانی و صدای پائین که همان زیر و بم است.

از آن پس طرفداران صدای ماریا کالاس تشویق‌های او را زمان‌بندی می‌کردند. بطور مثال می‌گفتند "مردم ۲۵ دقیقه روی پا ایستادند و او را تشویق کردند." یا اینکه "۳۰ دقیقه کف زدن ها به درازا کشید." بالاترین دقایق پس از اجرای نورما بود که ۳۷ دقیقه ادامه داشت.

ماریا کالاس درسال ۱۹۵۶ برای اجرای اپرای لوچیا دو لامرمور با گروه اجرائی برلین به وین می رود. ۱۲۰۰۰ نفر در مقابل ساختمان اپرا اجتماع کرده بودند. ۶۰۰۰ بلیط برای سه شب فروخته می شود. کاملیا مسیح از نگاه منتقد به این اپرا می‌گوید: «"جنون" لوچیا لامرمور یکی از مهارت‌های اجرایی کالاس بود. منتقدین، معتقد بودند که در لحظه اجرا، تماشاگر فراموش می‌کند که این اجرا طبیعی نیست. انگار که خود طرف است.»

بر خلاف ما ایرانی‌ها که منتقد خوب کم داریم و حاضر به قبول یک نقد خوب هم نیستیم، ماریا کالاس توجهی ویژه به نقدهائی داشت که درباره‌اش نوشته نوشته می‌شد، نسبت به آنها حساس بود. و روی او اثر می‌کرد. اثری که هم له‌اش می‌کرد و هم باعث پیشرفت‌اش می‌شد. له می‌شد، ولی ادامه می‌داد.

میان ماریا کالاس و هنرش سه چیز فاصله انداخت: سینوزیت، ناراحتی فشار خون و عشق. او اما همچنان به عنوان خواننده‌ای استثنائی در قرن بیستم باقی مانده است. در سال های پایانی عمر بنا به تقاضای پازولینی به سینما روی آورد و نقش "مِدِآ" را بازی کرد. ماریا تمام دردهای مدآ اعم از ناامیدی، عشق ناکام، جنون و خشم را در این فیلم با چشمان و حرکات صورتش نشان داد. این فیلم در پاریس با استقبال زیادی مواجه شد و ماه ها بر روی پرده سینما بود.

پازولینی می‌گوید: «ماریا در عین حال که زنی فوق العاده است، در درونش شخصیت یک زن باستانی را دارد.
ماریا با یک سکته قلبی مشتاقانش را پشت درهای اپرا برای همیشه در انتظار گذاشت. ماریا پیشتر به شاگردان خود گفته بود: «ما هنرمندان، خدمتگزار آهنگسازان و مردم هستیم و در این راه باید آمادگی قربانی کردن را داشته باشیم. اگر موسیقی را دوست دارید باید یک هنرمند فداکار باشید.

یکم بنویسم دورهم باشیم

توضیحات

دسته: نظرات شخصی ما

نوشته شده توسط بهرنگ برزین

13Hours یا Hacksaw Ridge

توضیحات

دسته: نظرات شخصی ما

نوشته شده توسط بهرنگ برزین

اسکار امسال در بخش بهترین میکس صدا دو نامزد درجه یک داره, فیلم فوق العاده "Hacksaw Ridge" و 13Hours: The Secret Soldiers of Benghazi

لیست نامزدهای بهترین میکس صدای اسکار 2017:

Arrival
Hacksaw Ridge
La La Land
Rogue One: A Star Wars Story
Thirteen Hours: The Secret Soldiers of Benghazi

"Kevin O'Connell" برای میکس صدای Hacksaw Ridge و Greg P. Russell برای "13 ساعت" از مهم ترین نامزد های میکس صدای اسکار 2017 هستن. خیلی کم پیش میاد من برای دیدن یک فیلم, زیر بار هزینه و خستگی سفر یک روزه به "دبی" برم! اما برای دیدن "Hacksaw Ridge" در سینمایی MAX رفتم! چرا که حتماً باید این فیلم در سالنی با صدای دالبی ادموس میدیدم. قبل از این فقط برای دیدن فیلم "Transformers: Age of Extinction" یک روزه به دبی رفته بودم! هزینه همچین سفرهای با یه پرواز درست و حسابی مثل Emirates یا Lufthansa (با این که من 20 درصد تخفیف این شرکت دارم) و یک شب اقامت در یک هتل خوب All Inclusive که هزینه های اضافی نداشته باشید, با هزینه های غیره... 2,800 تا 3 تومن میشه! که از نظر من برای یک شب خیلی زیاده, مگه این که عاشق تجربه صدا و تصویر باشید.

این سری هم 6 روزی دبی بودم, البته فقط به عشق دیدن قسمت آخر "Resident Evil: The Final Chapter" رفتم و فیلم در MAX و هم IMAX دیدم. واقعاً هم از صدا و تصویر لذت بردم, امیدوارم در نسخه خانگی هم به اندازه نسخه سینمایی محشر باشه, و مثل قسمت چهارم ترانسفورمرز در نسخه خانگی حال گیری نباشه! قطعاً قسمت آخر رزیدنت اویل در نسخه خانگی با صدای دالبی ادموس ریلیز خواهد شد, امیدوارم کیفیت صدای سینمای شو در نسخه خانگی داشته باشه و به همون اندازه که در سینما من درگیر کرد بتونه در نسخه بلوری هم من تحت تاثیر قرار بده.

همینطور Underworld: Blood Wars (که روز های آخر اکرانش بود) و "xXx: Return of Xander Cage" در سالن MAX دیدم. "La La Land" هم دیدیم, که اصلا فیلم مورد علاقه من نبود, (البته نمیشه از صدا و تصویری شبیه به نقاشی و رویایی فیلم هم به سادگی گذشت) اما به هرحال گاهی باید کوتاه بیای...هاها

اگر در سالهای گذشته فیلمی مثل "نجات سرباز رایان" بهترین صدارو در فیلم های جنگی داشت, و در حال حاظر در نسخه خانگی از نظر من "Lone Survivor" بی شک و بی شک از بهترین های صداست, اگر "هکساو ریج" کیفیت صدای سینمایی شو در نسخه خانگی هم حفظ کنه, در کنار این دو فیلم یک مثلث طلایی از گذشته تا به امروز شکل خواهند داد.

با این که میدونم Hacksaw Ridge در برابر 13 ساعت فیلم بهتری در صداست, و "Kevin O'Connell" که اگر بهتر از گرگ راسل نباشه, کمتر هم نیست و کارنامه درخشانی در میکس صدا داره و این فیلم هم میکس کرده, اما قلبم میگه 13 ساعت و "گرگ پی راسل" عزیز اسکار بگیره و عقلم میگه باید هکساو ریج اسکار میکس صدای 2017 بگیره! به هر حال تا شب 26 فوریه (8 اسفندماه) صبر می کنیم.

خوش باشید