Home Theater Center
مرکز بررسی سیستم های صوتی و تصویری

نمایشگرها

Samsung S95B QD-OLED

 بالاخره سامسونگی که سالها بود نمایشگرهای OLED مسخره می کرد, و در تبلیغات مختلف اولدهارو بدردنخور معرفی می کرد و همیشه نمایشگرهای کوانتومی خودشو بهترین تکنولوژی نمایشگرها میدانست. امسال از تلویزیون های QD-OLED هاش رونمایی کرد, اما نه اولدهای رایجی که ال جی و سونی تولید می کنند, سامسونگ آمد و نسل جدیدی از نمایشگرهای کوانتومی اولد را رونمایی کرد و خواست به رقبای خودش نشان بده که باید نمایشگرهای اولد را با این کیفیت و استانداردهای بی رقیب بسازید.

 اول بریم ببینیم اولدهای کوانتومی چی هستن و اصلا با اولدهای معمولی چه تفاوتی دارند و بعد به سامسونگ S95B می پردازیم.

تفاوت ساختاری بین اولدهای کوانتومی با انواع رایج در منبع نوری آنهاست, در اولدهای کوانتومی سامسونگ یک لایه ارگانیک آبی رنگ وظیفه ی نوردهی به پیکسل های نمایشگر را برعهده دارد, در حالی که در انواع قدیمی اولدها این لایه ارگانیک سفید رنگ داریم که منبع نوردهنده به پیکسل ها از همین لایه سفید تامین می شود.

تفاوت اصلی که کوانتوم اولدها با اولدهای عادی دارند به غیر از منبع نوری متفاوت در ساب پیکسل های کوانتومی هست که هر کدام هزاران عناصر کوانتومی دارند, که نور را منشور به میلیون ها طیف نوری دیگر می کنند, و این بزرگترین تفاوت و برتری بین کوانتوم اولدها با اولدهای عادی است. برای آشنایی بیشتر با تکنولوژی نمایشگرهای کوانتومی این مطلب را مطالعه کنید.

برتری بزرگی که کوانتوم اولدهای سامسونگ با اولدهای عادی دارند, شدت روشنایی بسیار بالاتر و با میزان (automatic brightness limiter) به اختصار ABL است, این یعنی روشنایی و درخشش رنگ ها در کوانتوم اولدها بسیار بالاتر و میزان کاهش روشنایی پنل بسیار کمتر است. در پنل های عادی اولد اگر تصاویر روشن و نور سفید با شدت زیاد نمایش داده شود, نمایشگر برای جلوگیری از گرم شدن بیش از حد توان و آسیب رسیدن به پیکسل ها شدت روشنایی را به صورت خودکار کم می کند! ABL یا همان محدود کننده خودکار روشنایی یکی از بزرگترین مشکلاتی هست که نمایشگرهای اولد دارند, اما پنل های کوانتوم اولد سامسونگ ABL بسیار کمی دارند و شدت روشنایی تقریباً در یک رنج نزدیک بهم قرار میگیرند.

نمایشگرهای کوانتوم اولد رنگ های قرمز, سبز و زرد را تا سه برابر روشن تر و غنی تر نمایش میدن, این غنای رنگ به حدی بالاست که تا به امروز در هیچ نمایشگری تجربه نشده است.

برتری دیگر کوانتوم اولد Uniformity بهتر در مقایسه با اولدهاست, به دلیل عدم نشر نور از پیکسل ها یکنواختی رنگ بیشتر است, اگر در اولدها در بعضی از صحنه ها لکه های نوری و کثیفی تصویر وجود دارد, در پنل های کوانتوم اولد تا 99 درصد یکنواختی رنگ بهتری شاهد هستیم.

در نمایشگرهای اولد عادی TINT رنگی آبی و سبزی داریم که در تمام اولدها با دقیق ترین کالیبراسیون وجود دارد, اما در کوانتوم اولدها TINT رنگ کاملا تمیز و خالصی داریم.

برتری دیگری که پنل های کوانتومی دارند شیب رنگ است, شیب رنگ یعنی تمامی رنگ هارو از تیره بریم به سمت روشن, پنل های کوانتومی چه در QLED ها و حالا در QD-OLED ها قدرت نمایش تمامی طیف های رنگی دارند و به ویژه در کوانتوم اولدها اون شکستگی رنگ هارو به هیچ عنوان نداریم.

یکی دیگر از برتری های مهم کوانتوم اولدهای سامسونگ در مقایسه با ال جی و سونی در Image Retention یا احتباس تصویر موقت هست, در تمام مدل های رایج نمایشگرهای اولد اگر چند دقیقه ای در منوی کنسول بازی چرخی بزنید یا مدتی روی شبکه تلویزیونی با لوگوی ثابت بمانید, وقتی از منوی دستگاه یا شبکه خارج بشید, خط های سفید و بخش های بسیار روشن تصویر برای چند ثانیه حاله ای ازشون بروی تصویر باقی میمونه! اما احتباس تصویر در کوانتوم اولدهای سامسونگ به هیچ عنوان وجود ندارد. ( احتباس تصویر با سوختگی پیکسل اشتباه نگیرید, تا زمانی که از پنل های ارگانیگ به هر نوع استفاده می شود مشکل سوختگی پیکسل ها هم وجود دارد)

 نمایشگر S95B سامسونگ فضای رنگ DCI P3 99.95% و Rec 2020 91.53% دارد که خیره کننده است! و این نمایشگر را از لحاظ دقت رنگ با مانیتورهای اصلاح رنگ مستر در یک کلاس قرار می دهد.

سامسونگ لقب شکارچی پرچم داران روی S95B گذاشته و ویدئوفایل ها هم این نمایشگر را پادشاه HDR نامیده اند.

QLED TV

در این پست میخوام کمی در مورد نمایشگرهای (Quantum Light-Emitting Diode) QLED و ویژگی هاش در نمایش محتوای HDR صحبت کنم

در نمایشگرهای QLED یک لایه فیلتر با ذرات کوانتومی که از عناصر فلزی مثل کادیوم ساخته شده اند, بروی لایه ای که آرایش پیکسلی و نمایش محتوا هست قرار میگیرد.

لایه کوانتومی هر کدام از رنگ های به نمایش گذاشته شده توسط نمایشگر را به صورت منشور به چهار رنگ تبدیل می کند, و در عمل از هر رنگ چهار سایه رنگی (Shade Of Color) با طیف های مختلف ساخته می شود, که نتیجه میشه یک پوشش رنگی غنی و روشنایی خارق العاده بالا

 در نمایشگرهای عادی رده بالا پوشش رنگی حدود 80 درصدی در Rec. 709 داریم, که میشه در حدود 80 تا 90 درصد از پوشش رنگی DCI-P3 اما در نمونه های رده بالای کوانتومی ما بیش از 150 درصد پوشش رنگی Rec. 709 خواهیم داشت, که میشه 113 درصد DCI-P3 که استاندارد اصلی نمایش محتوای HDR است, که در نمایشگرهای رفرنس اصلاح رنگ DI استفاده می شود.

در نمایشگرهای رده بالای عادی (دقت کنید می نویسم رده بالا, ما با نمایشگرهای تجاری ارزان قیمت کاری ندارم) Color volume وقتی شدت نور از 600 نیت بالاتر میره رنگ های با غلظت بالا درصدی از خلوصشون از دست میدن, در بهترین حالت در حداکثر روشنایی 50 تا 60 درصد از غلظت رنگ را خواهیم داشت و بیشتر نور هست که نمایش داده میشه تا رنگ ها, اما در نمایشگرهای کوانتومی رده بالا ما تا 2000 نیت روشنایی و 90 تا 95 درصد از خلوص رنگ ها را خواهیم داشت, که فقط در نمایشگرهای رفرنس اصلاح رنگ ما تا 2000 نیت روشنایی با خلوص رنگ کامل شاهد هستیم.

برای نمایش محتوای HDR حداقل به 800 نیت روشنایی نیاز هست, که بهترین نمایشگرهای OLED به سختی به این شدت روشنایی نزدیک میشن, و به همین دلیل هست که هنوز OLED ها بهترین انتخاب برای نمایش محتوای HDR و دالبی ویژن نیستند.

به عنوان مثال در بالاترین مدل OLED سونی A90J در محتوای HDR زیر 800 نیت روشنایی داریم, در پترن 2 درصد 800 نیت و در پنجره 100 درصد حدود 180 درصد cd/m² شاهد هستیم! و در ال جی OLED C1 در نمایش محتوای HDR کمی بیشتر از 600 نیت در پترن 2 درصد زیر 800 نیت و در پنجره 100 درصد 130 نیت روشنایی داریم! مقایسه کنید با سامسونگ QN90A که در نمایش محتوای HDR تا 1800 نیت روشنایی داریم, در پترن پنجره 2 درصد بالای 1300 cd/m² و در پنجره 100 درصد عدد خیره کننده ی 730 نیت روشنایی داریم.

اگر عمق رنگ سیاه کامل در نمایشگرهای OLED یک برتری کامل نسبت به QLED ها ببینیم، اما همچنان از نظر من نمایشگرهای کوانتومی بهترین در حال حاظر برای نمایش محتوای HDR و دالبی ویژن هستند.

کالیبراسیون QLED های سامسونگ

 در ادامه مبحث تنظیمات کالیبراسیون و بنا بر درخواست مخطبان محترم در این پست تنظیمات کالیبراسیون نمایشگر های سامسونگ ارایه می شود.

در ابتدا ذکر این نکته را لازم می دانم که تنظیمات کالیبراسیون ارایه شده مورد تأیید جناب برزین می باشد.

تنطیمات کالیبراسیون که در ادامه مطلب می آید هر دو فرمت تصویری SDR  و HDR را پوشش می دهد ؛ و دارندگان LCD های TU ، RU و سری QLED سامسونگ می توانند از این تنظیمات کالیبراسیون استفاده کنند.

کالیبراسیون ال سی دی های LG

 

در کامنت های مطلب قبلی از من درخواست شد که تنظیمات مناسبی برای کالیبراسیون سینمایی در نمایشگرهای برندهای مختلف برای مخاطبان محترم ارایه دهم. در این مطلب به تنظیمات کالیبراسیون LCD LED های معمولی و نانو سل از برند LG پرداخته شده است.

در ابتدا ذکر چند نکته را لازم می دانم؛ ابتدا اینکه کالیبراسیون ارایه شده مورد تأیید جناب برزین می باشد.

دوم اینکه ممکن است دوستان تنظیمات مختلفی را برای کالیبراسیون روی سایت های مختلف، و بعضا سایت های بزرگ و معروف ببینند که شاید تنظیمات مناسبی برای کالیبراسیون نمایشگر برند مورد نظر نباشد و صرفا برای تخریب یک برند، چنین تنظیماتی برای کالیبراسیون ارایه می شود.

می توانید تنظیمات کالیبراسیون ارایه شده را انجام دهید و مقایسه ای داشته باشید بین این تنظیمات و تنظیماتی که در دیگر فروم ها ارایه می شود.

لیست تنظیمات در ادامه مطلب...

Pixel Shifting چیست؟

برای علاقمندان به سیستم های سینمایی، به خصوص طرفداران ویدیوپروژکتور های خانگی اصطلاح Pixel Shifting نا آشنا نیست. حال آنکه Pixel Shifter دقیقا چیست و این فنآوری در میان ویدیوپروژکتور های خانگی چه جایگاهی دارد موضوعی است که در این مطلب به آن می پردازیم.

به صورت کلی 3 فرمت پروژکتور با رزولوشن 4k در مارکت تصویر وجود دارد. Native 4k و True 4k و Pixel Shifter 4K  .

نوع اول Native 4K است . که فقط ویدیو پروژکتور های های اند و بسیار گران قیمت به صورت Native هستند. در این فنآوری سیگنال های 4K از زمان ورود، پردازش 4K دارند و تصویر سازی به صورت 4K انجام می شود و نمایش تصویر هم کاملا به صورت4K می باشد. در انواع Native 4K از تکنولوژی های DLP, LCD و لیزر پروژکتور استفاده می شود.

(تراشه های DLP توسط کمپانی Texas Instruments تولید می شود)

لیزر پروژکتورها از فناوری LCD استفاده می کنند, با این تفاوت که از نور لیزر به جای لامپ خلأ برای تامین نور استفاده می شود.

در این نوع پروژکتور رزولوشن دقیقا همان رزولوشنی است که روی پرده سینما نمایش داده می شود. 4K سینمایی واقعی با 4096 خط عمودی و 2160 خط افقی. پروژکتور معروف سونی مدل VPLPW285ES و پروژکتور بی نظیر JVC مدل RS2000 از نوع Native هستند.

نوع دوم True 4K یا 4k حقیقی است. که در آن از رزولوشن استاندارد نمایشگر های تلویزیونی استفاده می شود. یعنی 2160 خط افقی در 3840 خط عمودی. در این نوع هم پردازش و نمایش تصویر به صورت 4K حقیقی است.

نوع سوم pixel shift 4k است. در واقع این فرمت، فرمتی است که برای دوربین های عکاسی دی اس ال آر استفاده می شود. که طی آن اگر دوربینی 10 مگا پیکسل دقت تصویر دارد با کپی گرفتن از یک تصویر و ساختن تصویر دیگری هم فاز با تصویر اصلی و قرار دادن این دو تصویر بر روی یکدیگر رزولوشن تصویر را به دو برابر افزایش می دهند. این کار باعث می شود که شما با یک تراشه، یک چیپ و یک آیینه ارزان قیمت بتوانید یک رزولوشن دو برابری داشته باشید.

پروژکتور های 4k که به صورت Pixel Shift تصویر 4K ایجاد می کنند، در اصل این نوع از ویدئو پروژکتورها از پردازشگر های Full HD استفاده می کنند. یعنی همان رزولوشن 1920 در 1080. زمانی هم که به این پروژکتورها سیگنال 4K داده می شود پروژکتور تصویر را به صورت Full HD پردازش می کند.اما در پروسسور این دستگاه همزمان از تصویر اصلی یک نسخه ی دیگر و هم فاز با تصویر اصلی ساخته می شود که در هر چرخه زمانی که یک فریم نمایش داده می شود . دو تصویر کامل Full HD داریم و این دو تصویر روی یکدیگر قرار می گیرند. و چون هم فاز هستند و این پروسه بسیار سریع انجام می شود چشم قادر به تشخیص آن نیست و در نهایت یک تصویر 4K غیر واقعی نمایش داده می شود.

تعداد پیکسل ها در تصویر نهایی این پروژکتورها 4 میلیون و 400 هزار پیکسل و شامل دو تصویر Full HD  که هر کدام 2 میلیون و 200 هزار پیکسل است. در صورتی که در پروژکتورهای 4K واقعی تصویر دقیقا شامل 8847360 میلیون پیکسل است .

اما اینکه مزایا و معایب پروژکتورهای pixel shift 4k چیست؟

این پروژکتور ها نسبت به انواع Native و True 4K ارزانتر هستند. همچنین نسبت به پروژکتورهای Full HD رنگ های دقیق تر و گرم تری را به مخاطب ارایه می دهند. و مقداری هم در وضوح تصویر شما کیفیت و جزییات بهتر و بیشتری را می توانید  مشاهده کنید.

نکته منفی این پروژکتورها این است که اگر شما یک سیگنال 4K به آن بدهید، رزولوشن و دقت رنگی که باید را در تصویر ندارید.و از همه مهم تر اینکه این ویدیو پروژکتورها HDR واقعی را نمی توانند ایجاد کنند در حقیقت نه Dolby vision و نه HDR آنها به صورت واقعی نیست. پس در نتیجه شما روی این پروژکتور تصویر HDR واقعی هم ندارید و یک تصویر Full HD که Upscal شده به شما ارایه می شود.

نکته دیگر اینکه این نوع ویدیو پروژکتور امکان نمایش تصاویر 3D 4K را هم ندارد. تصاویر سه بعدی بروی پروژکتورهای Pixel shifter به صورت فول اچی دی نمایش داده می شود.

ویدئو پروژکتورهای Pixel shift 4K مناسب کسانی است که سورس تصویر Full HD یا HD دارند و می خواهند تصویری با رنگ های دقیق تر ، گرم تر و شفاف تر داشته باشند. ولی اصلا مناسب مصرف کننده ای که سورس 4K HDR حقیقی دارد نیست.

نهایتا اینکه پروژکتورهای Pixel Shifter مناسب ویدیو فایل ها و کسانی که می خواهند تصویر سینمای 4K حقیقی داشته باشند نیست!

ویدئو پروژکتور جی وی سی DLA-RS2000

ویدئوپروژکتور جی وی سی مدل DLA-RS2000 کمتر از ده روز است که رسیده ایران, و این نتیجه نهایی کالیبراسیون دستگاه پس از 20ساعت کارکرد است...

Dolby Vision و +HDR10

درباره Dolby Vision و +HDR10

بحث اصلی در مورد تفاوت های Dolby Vision با HDR10 و همچنین +HDR10 برمی گردد به "Metadata" متادیتا یا فراداده ها, اطلاعات افزایشی و اضافی هستن که سورس در اختیار نمایشگر قرار می دهد, (مثل داده های دالبی ویژن و انواع HDR) در فرمت های رایج HDR و HDR10 متادیتا به صورت "Static" ایستا با عمق رنگ 10 بیت ارسال می شود, (عدد 10 به معنی 10 بیتی بودن است) در بخش DI در مرکز اصلاح و بازسازی تصویر  شخص "Colorist" یک شدت روشنایی, گستره ی رنگ و nit (میزان تشعشع نور) ثابت را برای تصویر مشخص می کند, متادیتای HDR در انواع ایستا, برای کل یک فیلم ثابت تنظیم می شود, اینجاست که هنر Colorist حرف اول را می زند که چقدر بتواند فراداده ها یا ابر داده های درستی را برای کل فیلم تنظیم کند, در فرمت های قدیمی HDR که از متادیتای ایستا استفاده می کنند, هر چقدر هم که متادیتا دقیق تنظیم شده باشد, نمی شود انتظار داشت گستره دینامیکی تصویر برای تمام سطوح تصویر دقیق و درست عمل کند. در حالت ایستا در صحنه ی که نیاز به 400 نیت تشعشع نور داریم, داده های صحنه های با 550 نیت به نمایشگر ارسال می شود, که نتیجه میشه بهم خوردن گستره دینامیکی کل تصویر, معمولا در سکانس های که سایه و روشن های زیادی دارند تصویر بور می شود, و در سکانس های که شدت روشنایی بالاست امکان برهم خوردن "Chroma" وجود دارد, کروما درجه اشباع یا قدرت یک رنگ است که اگر در متادیتا دقیق تنظیم نشود, می تواند باعث برهم خوردن Intensity رنگ شود.

کمپانی های سازنده تلویزیون به دلیل این که فرمت HDR به صورت "اوپن سورس" منبع باز است, می توانند سلیقه و فناوری های خودشون در اجرای HDR اعمال کنند, که این موضوع هم بیشتر باعث ایجاد خطا و دور کردن تصویر از سورس شده است و کاملا غیر کاربردی برای افراد ویدئوفایل. به دلیل این که HDR منبع باز است, انجمن "Society for Motion Picture and Television Engineers" به اختصار "SMPTE" که میشه (انجمن مهندسان تصاویر متحرک و تلویزیون) استاندارد مشخصی را برای HDR تعریف نکرده است, فقط یک پروتکل ST 2084 که حداقل استاندارد ارسال داده از سورس به نمایشگر هست را برای HDR تعین کرده است.

در فرمت +HDR10 و Dolby Vision هر فریم از تصویر "متادیتای" دینامیک و مجزا دارد و با 12 بیت عمق رنگ اجرا می شود. در واقع فیلمی که با فرمت +HDR10 و دالبی ویژن آماده سازی می شود, حاوی متادیتای متغیر است که گستره دینامیک تصویر بسته به شرایط هر صحنه تغییر می کند. در فرمت های جدید کارگردان و Colorist می توانند برای هر فریم از تصویر یک Tone Mapping متفاوت را در نظر بگیرند, این یعنی هر فریم و هر لحظه از فیلم گستره دینامیکی کنترل شده ای دارد, فرآیندی بسیار گران و وقت گیر که نتیجه ی غیر قابل مقایسه با HDR و HDR10 که کل تصویر با یک Tone Mapping و متدیتای ثابت تنظیم می شود خواهد داشت.

با این که فرمت +HDR10 برای تولید کننده های محتوا و سازنده گان نمایشگرها رایگان است, اما انجمن SMPTE استاندارد ST-2094 به صورت مشترک برای +HDR10 و دالبی ویژن ارائه داده است, که تولید کننده گانی که از هر دو فرمت در تولیداتشان استفاده می کنند, موظف به رعایت این پروتکل مشترک هستند, البته هم کمپانی دالبی که صاحب امتیاز فرمت دالبی ویژن است و هم گسترش دهندگان HDR هر دو از اعضای انجمن SMPTE هستن, و بیشتر این نوع پروتکل های مشترک یک جور اطمینان از اجرای درست فرمت ها توسط تولید کنندگان است.

موارد مرتبط:

کالیبراسیون ابتدایی تصویر

کالیبراسیون تصویر-بخش دوم

کالیبراسیون تصویر - بخش سوم

کالیبراسیون تصویر بخش چهارم

تفاوت تنظیمات تصویر با کالیبراسیون تصویر

دیسک کالیبراسیون Disney WOW

ISF Calibration

THX

مشکل تصویر نمایشگرهای سری سینما سه بعدی ال جی

مدتی پیش رفتم تا جدیدترین ال سی دی ال جی مدل LM9600 از نسل سینما سه بعدی این کمپانی تست کنم, شرایط تست خوب بود, پلیر و کابل به سفارش خودم خریده شده بود, چند فیلم بلوری مورد تایید و دیسک کالیبراسیون "Disney WOW: World of Wonder" که خودم برده بودم شرایط تست خوبی ایجاد کرده بود, میدونید که چقدر کالیبراسیون برای من اهمیت داره و به اعتقاد من تست و نظر دادن در مورد تصویر یک نمایشگر بدون کالیبره شدن توسط یک کالیبراتور با تجربه هیچ ارزشی ندارد! حتما باید از طراحی و کیفیت ساخت بسیار زیبا سینما سه بعدی ال جی یاد کنم و بگم یکی از زیباترین و خوش ساخت ترین پنل های بود که تا به حال میدیدم! از گواهی نسل جدید ISF در این سری هم نمیشه گذشت, انصافا هم نتیجه عالی در کالیبراسیون داشت. اما این سری از نمایشگرهای ال جی یک مشکل بزرگ در تصویر دارند که عملا این سری از نمایشگرهای ال جی غیر قابل استفاده برای Videophile ها کرده است! و آن نمایش فریم های تصویر در لبه های سوژهای متحرک است!

برای جبران جاماندگی تصویر در اسکن پیشرفته از هر فریم یک کپی گرفته می شود و بین دو فریم A و B قرار میگیرد, بعنوان مثال اگر در نمایشگرهای 50 هرتز A.... و ....B داشته باشیم در اسکن 100 هرتز A..A و B داریم و در 400 هرتز میشه AAAA و B یعنی بین فریم A تا بعدی که میشه B هیچ فاصله ای نیست تا ایجاد سایه در سوژه های متحرک نشود. در اسکن های بالاتر تراکم فریم ها بیشتر میشه که نتیجه قابل ملاحظه ای در حرکت سوژهای کوچک دارد. 

مشکل جاماندگی و بلور در تصویر این سری از نمایشگرهای ال جی بخاطر الگوریتم اشتباه در اسکن تصویره, بدین صورت که فریم های بازسازی شده در لبه های سوژه های متحرک به صورت بسیار واضح و غیر قابل چشم پوشی نمایش داده می شود!  فریم های بازسازی شده در پس سوژها به شکل مکعب های کنار هم طوری نمایش داده می شود که حس شطرنجی شدن بخش های از تصویر در بیننده ایجاد می کند! این مشکل جدی اصلا ربطی به خود پنل نداره و کاملا یک مشکل نرم افزاری که فکر می کنم با یه آپدیت از طرف کمپانی کاملا برطرف خواهد شد و زندگی به این تلویزیون های زیبا بر خواهد گرداند.

LED TV

يكي از مهم ترين موضوعات قابل بحث در مورد تجهيزات سينماي خانگي خود نمايشگر, اما متاسفانه در ايران به علت عدم آگاهي جامعه علاقه مند به اين گونه سيستم ها و مهم تر از همه تعصب هاي تماما اشتباه در مورد برندهاي مختلف! كه حتي گاهي تا به حدي هست كه باعث ميشه شخص علاقه مند و البته كم هوش انتخاب هاي فقط به دليل علاقه از اول اشتباه به يك برند خاص انجام بده! و تعصب اشتباه  باعث ميشه يك راه غلط كه از قبل پيش گرفته همينطور هر 4-5 سال يك بار دوباره تكرار كنه و هميشه خودشو در يك دايره بسته محدود كنه.

 تعصب به هر چيز باعث ميشه از تجربيات لذت بخش تر عقب بمونيم.

تب LED TV ها قبل از TV 3D ها بازار گرفته. چه پنل هاي LCD با كيفيت و نو كه با اين تصور اشتباه كه LED TV نسل جديد نمايشگرها است با يك LED TV نچندان با كيفيت و حتي شايد خيلي بي كيفيت تر از پنل قبلي تعويض شد! اين وسط وارد كننده ها سودهاي آنچناني بردند و خريدار فقط دل به اين خوش كرد كه نسل جديد نمايشگرهارو به خانه آورده! بيش از يك سال پيش در خبري به نقل از اداره استاندارد بریتانیا گفتم كه در بريتانيا از ابتداي ورود LED TV ها استفاده از اين نام تجاري بدون ذكر اين نكته كه اين نمايشگرها همان LCD TV هاي رايج هستند ممنوع شد. اما در ايران فقط شاهد لوگوهاي LED TV هستيم! شركت هاي وارد كننده كاملا به هدفشان كه جا انداختن واژه LED به جاي LCD بود رسيدن! و مردم كم اطلاع كه در مواردي هم واقعا نميشه ازشون خرده گرفت كه چرا پنل زيبا و جديد LCD خوتون را با يك مدل LED جديد عوض كرديد! اينجا نياز به اطلاع رساني درست براي خانواده ها توسط رسانه ها بود كه متاسفانه به هر دليل انجام نشد!

  نكاتي كوتاه در مورد تفاوت LED TV هاي موجود در بازار.

 با اشاره به اين نكته كه LED TV همان LCD TV ها هستند. تنها با اين تفاوت كه براي روشن كردن صفحه كريستال مايع LCD به جاي نور Fluorescent از LED استفاده شده است. فقط روش بكارگيري LED ها فرق ميكنه كه در ادامه توضیح مختصری میدم.

در پنل هاي LCD رايج از نور پشتي فلورسنت CCLF-Cold Cathode Fluorescent Lamps استفاده ميشه. تصوير زير

CCFL

در نسل جديد نوردهي به صفحه LCD به جاي فلورسنت از LED استفاده شد. رايج ترين نوع از LCD-LED ها نوردهي كناري EDGE-LED است. تصوير زير

EDGE-LED

در سيستم نوردهي در كناره صفحه براي اينكه نور بطور يكدست در تمام سطح صفحه پخش شود از فناوري به نام Light Guide استفاده شده كه باعث ميشه نور در تمام صفحه با شدت يكسان منتشر شود. اما ظاهرا مشكل عدم انتشار يكنواخت نور در تمام سطح پنل كاملا حل نشد! مخصوصا در پنل هاي بزرگ يكنواخت نبودن نور در تمام صفحه كاملا مشهود هست. چيزي كه شخصا بارها تجربه كردم. اخيرا چند شركت بزرگ توليد كننده LCD روش كنترل نوردهي ايجاد كردند با عنوان Local Dimming در اين روش امكان محدود كردن نور دهي در منطقه اي از صفحه نمايش ايجاد شد, و در حال حاظر در پنل هاي گران قيمت چند برند مطرح كه از فناوري EDGE-LED استفاده مي كنند استفاده شده و نتيجه خيلي بهتري نسبت به مدل هاي بدون Local Dimming داشته. امكان نمايش رنگ سياه و سفيد خالص تر در نتيجه كنتراست بهتر و رنگ هاي درخشان تر در اين نوع پنل هاي LCD افزايش قابل ملاحظه اي داشته.

 نسل جدید تر پنل هاي LCD با نوردهي LED با عنوان Full LED توليد شد. تصور زير

 

Full LED

تكنولوژي Full LED توسط دو شركت ال جي و شارپ وارد بازار مصرف شده و در ابتدا تبليغات زيادي در مورد برتري نسل جديد پنل هاي LCD با نوردهي Full LED صورت گرفت. امكان نمايش سياه با عمق بيشتر و كنتراست خيلي عالي و يكنواختي نور در تمام سطح صفحه از تبليغات اوليه اين LCD هاي جديد بوده. چيزي كه شخصا در مورد تفاوت دو روش نوردهي EDGE و Full تجربه كردم, در مدل ها Full LED در حالت كاليبراسيون ابتدايي كنتراست يكنواخت تر در كل تصوير, عمق سياه بهتر و سفيد خالص تر نسبت به EDGE-LED ها بود. نبايد از زاويه ديد خيلي بهتر در Full LED ها نيز گذشت, نكته منفي كه در مدل هاي ارزون EDGE-LED گاهي ضعيف تر از مدل هاي هم كلاس فلورسنت است.

در حال حاظر بهترين نوع از پنل هاي Full LED نمونه هاي است كه از فناوري Local Dimming در آنها استفاده شده. (لازم به ذكر در تمام مدل هاي Full LED از فناوري Local Dimming استفاده نمي شود.) در واقع كارايي واقعي Local Dimming در پنل هاي Full LED قابل مشاهده است. خاموش شدن بخش مشخصي از صفحه LED پشت نمايشگر باعث ايجاد كنتراست تصوير عالي و سياه عميق مي شود.  فناوري كه بنظر مياد در آينده تمام توليد كنندگان بزرگ و كوچك به سمت آن حركت كنند.

Local Dimming

 شخصا هنوز LCD هاي كه از فلورسنت براي روشن كردن تصوير استفاده مي كنند خيلي بيشتر مي پسندم و اعتقاد دارم تصاوير اين نوع از LCD ها خيلي كنتراست و قدرت نمايش جزئيات بيشتري نسبت به LED هاي ارزان قيمت دارند. هنوز هيچ پنل LCD-LED كه تا امروز دقيق يا گذرا تست كردم, جزء يكي دو مورد نتوانسته نظر کاملا مثبت منو به خودش جلب كنه. (البته تا این تاریخ)

يه چيزي را باید به افرادی كه ادعاي دانش و تجربه دارند و سنگ برند برتر و يا Plasma بهتر از LCD هست به سينه مي زنند بگم, دوستي كه نه سورس درست حسابي داري! نه فيلم اورجينال داري! نه كاليبراسيون تصوير بلدي! نه كابل داري! نه هيچي! تو چرا داري براي فلان مدل از فلان برندي كه هيچي ازش نميدوني خودتو تو گِل ميپلكوني؟ منظور معدود افرادي هست كه وقتي بحشون ميگي برند X اين ايرادات داره سياه و كبود ميشن! خوشبختانه آنقدر ظرفيت مخاطب Home Theater بالاست كه خوب منظور منو درك ميكنه و خودش مسير درست پيدا ميكنه.

و در آخر دوباره بايد بگم بحث و تبادل نظر در مورد انواع نمايشگر در سيستم هاي نمايش خانگي مورد بسيار مهمي است. اما همانطور كه گفتم در اين مورد تعصب هاي الكي اينجا متاسفانه زياده (خيلي زياده) و اگر بخواي وارد تحليل برندهاي مختلف بشي با نظرات و گاهي حملات شديدي مواجه ميشي! براي همين من يكي دوست ندارم وارد اين فضاي بيهوده بشوم. تا جاي ممكن سعي ميكنم مسير درست نشون بدم, هركي خواست و اعتماد كرد وارد مسير جديد ميشه و هركي دوست نداشت به خودش مربوطه!! من يكي اهل كل كل و بحث هاي الكي نيستم.

ورود اعضاء