بررسی Jurassic World: Rebirth
- توضیحات
- دسته: فیلم های Blu-ray
- نوشته شده توسط بهرنگ برزین
نسخهٔ بلوری 4K Jurassic World: Rebirth از آن دسته عناوینی است که پیش از انتشار انتظار زیادی پیرامون کیفیت فنی آن شکل گرفت. فیلم از نظر مقیاس تولید، جلوههای بصری و طراحی صوتی پتانسیل یک عنوان رفرانس را دارد و یونیورسال نیز معمولاً در زمینهٔ دیسکهای UHD عملکرد قابل قبولی ارائه میکند. اما نتیجهٔ نهایی ترکیبی است از نقاط قوت و کاستیهایی که باعث میشوند این نسخه UHD درست در لبهٔ خوب و فرصت از دسترفته قرار بگیرد.
تصویر:
اولین نکتهای که در نسخهٔ UHD جلب توجه میکند، دامنهٔ داینامیک نسبتاً قدرتمند HDR است. نورپردازی صحنههای روز، در مقایسه با نسخهٔ استریمی، طبیعیتر و با عمق بیشتر نمایش داده میشود. جزئیات فلزی، بازتابها و برخی بافتهای محیطی در HDR10 کنترل شدهاند و در این بخش میتوان گفت فیلم حداقل روی نمایشگرهای ردهبالا جلوهٔ چشمگیری دارد.
اما دقیقاً همانجا که انتظار اوج کیفیت میرود، ضعف اصلی دیده میشود:
Shadow Detail در سکانسهای شب به شدت از بین رفته است. گویی لایهٔ سیاه بیش از حد بسته شده و بخشی از اطلاعات تصویر قربانی Tone Mapping شده است. در صحنه های شب جنگل، بافت تنهٔ درختان و پوست دایناسورها عملاً در تاریکی گم میشود.
در سمت دیگر طیف، هایلایت ها در بعضی از نماها بیش از حد برافروخته به نظر میرسند و در سطوحی مثل آب، چراغها یا پوست،نوعی Halo و Bloom مصنوعی ایجاد میشود. این موضوع نشان میدهد گرید اصلی در مرحلهٔ Encode کمی تهاجمیتر از حد استاندارد بازتفسیر شده است.
وضوح اسمی 4K نیز همیشه آنگونه که باید دیده نمیشود. همانند بسیاری از بلاکباسترهای اخیر، DI فیلم 2K بوده و نتیجهٔ Upscale گاهی خودش را نشان میدهد.
بافتها در نماهای دور یا VFX سنگین نرمتر از حد انتظار هستند.
بااینحال باید گفت در نماهای روز و محیط های شهری، وضوح کلی قابل قبول و حتی در برخی لحظات چشمگیر است. اما در شب مشکلات زیر را دارد:
متادیتای HDR دیسک نشان میدهد:
MaxCLL حدود ۱۲۰۰ نیت
MaxFALL حدود ۳۹۰ نیت
این اعداد مشکلات قابل مشاهده زیادی را آشکار می کنند:
در Shadow Level 2–5%، جزئیات کامل از دست رفته و Gamma در نیمتنهٔ پایین تصویر افت میکند.
در مناطق High-APL (Average Picture Level) مثل صحنه های سواحل و دشتها، Tone Mapping بهصورت Aggressive اجرا شده و Highlights بهصورت Soft Clip از بین رفتهاند.
در صحنههایی که نور پسزمینه قوی وجود دارد (Backlight Shots)، تطبیق نور لایهای (Layered Backlight Compensation) انجام نشده و هالههای نور مصنوعی دیده میشود.
در مجموع HDR یکپارچه نیست و به استاندارد PQ EOTF وفادار نمانده.
امر مهم دیگر «گرین» است. سازندگان تلاش کردهاند حال و هوای فیلم اول Jurassic Park را در بخشهایی بازسازی کنند و به همین دلیل یک لایهٔ گرین سبک اضافه شده است، اما افکت گرین در ترکیب با صحنههای CGI همیشه طبیعی رفتار نمیکند. در برخی نماها گرین شبیه «نویز دیجیتال» است و نه بافت فیلمی. البته در نماهای Live-Action حس خوبی ایجاد میکند و حتی کمی فضای حسّی نسخهٔ ۹۳ را زنده میکند، اما در کل یکدست نیست.
در نهایت فشرده سازی تصویر نیز مشکلاتی دارد: Banding در آسمان و مه، و کمی Macroblocking در سکانسهای سریع. در حد فاجعه نیست، اما برای دنیایی ژوراسیک 4 قابل قبول نیست.
ماکرو بلاکینگ در حوزه ویدئو، یک «آرتیفکت» یا نقص تصویری است که باعث میشود اشیاء یا نواحی در ویدئو به صورت
بلوکهای پیکسلی بزرگ و مکعبی دیده شوند، نه با جزئیات صاف و طبیعی، که بیشتر در هنگام فشردهسازی شدید ویدئو و در صحنههای سریع رخ میدهد
صدا:
در بخش صدا، نسخهٔ UHD ترکیبی از لحظات واقعاً تأثیرگذار و برخی مشکلات بالانس است.
میکس Dolby Atmos در سکانسهای اکشن عمق و گسترهٔ خوبی دارد؛ غرش دایناسورها، باد در شاخ و برگها و افکتهای محیطی قضای صوتی نسبتاً خوبی را ایجاد میکنند. کانال های سقفی نیز هرچند همیشه فعال نیستند، اما در صحنه های پرواز و باران حضور احساس شدنی دارند و فضای سه بعدی جذابی میسازند.
اما صدای اتموس فیلم از نظر یکپارچگی صوتی ضعفهایی دارد! در لحظات شلوغ، کانال های ساراند کمی حالت نویزی پیدا میکنند و پَـن صدا بین کانالها آن روانیای که از یک میکس درجه یک انتظار میرود را ندارد. به خصوص در صحنه هایی که چندین منبع صوتی همزمان وارد میشوند.
در بخش LFE بیس کاملاً حجیم است, حتی گاهی بیش از اندازه. سرازیری فرکانسهای پایین در سکانسهای سنگین باعث میشود بخشی از جزئیات میانی تحتالشعاع قرار گیرد. البته همین بیس قدرتمند در سیستمهای خانگی، حس مقیاس و وزن دایناسورها را بسیار تأثیرگذار منتقل میکند، اما نیاز به کنترل بیشتری داشته است. برای یک میکس جرفه ای و شنونده ای که دانش و تجهیزات لازم را دارد, مشکلات زیر در LFE مشهود است:
افزایش بیش از حد 30–40 Hz بدون کنترل
Clipping خفیف در ضربههای شدید (Footsteps دایناسور)
نبود Roll-off مناسب در 20–25 Hz
Muddy Low-End ناشی از تداخل زیر 60 Hz
دیالوگها نسبت به نسخهٔ استریمی بهتر و تمیزتر هستند، اما همچنان در لحظات شلوغ گاهی تحت فشار موسیقی و افکتها قرار میگیرند. این ایراد شدید نیست، اما برای کسانی که به تفکیک لایهها حساساند قابلتوجه است.
بهطور کلی صدای نسخهٔ UHD پتانسیل بالا دارد و در بسیاری از لحظات واقعاً قدرتمند و سینمایی است، اما در بالانس نهایی و انسجام فضاسازی میتوانست یک یا دو درجه بهتر عمل کند.
نتیجهگیری
نسخهٔ 4K Jurassic World: Rebirth ترکیبی از کیفیت قابل قبول و ضعفهایی است که مانع قرار گرفتن آن در سطح عناوین رفرانس میشود. HDR در صحنههای روز و نمای باز جلوهٔ خوبی دارد، اما در شب کارایی خود را از دست میدهد. وضوح تصویر مناسب است، اما اوج نمیگیرد. گرین بهطور کامل طبیعی نیست. فشردهسازی میتوانست بهتر باشد.
در بخش صدا نیز Atmos لحظات بسیار تأثیرگذار و قدرتمندی دارد، اما عدم تعادل در ساراندها و بیس کنترلنشده مانع از تبدیل آن به یک میکس بینقص شده است.
در مجموع، نسخهٔ UHD برای کسانی که انتظار یک عنوان کاملاً «رفرنس» دارند، شاید کمی پایینتر از استانداردهای مورد انتظار باشد.
تصویر: 
صدا: